Bijna iedere kinderopvangorganisatie zet tegenwoordig in op gezonde voeding. Maar wat als je weet dat het thuis anders gaat? Kun je hierover in gesprek gaan met ouders? En zo ja, hoe doe je dit dan?

Kerst, Suikerfeest, Divali en Chanoeka. In de kinderopvang kom je allerlei feestdagen vanuit verschillende geloven tegen. Al die religies en verschillend achtergronden zijn leuk, maar hoe zorg je dat elk kind zich gezien, gerespecteerd en welkom voelt ongeacht achtergrond of geloof?

'Vroeger legde je baby's in bed en gingen ze slapen, nu moet je ze op de arm in slaap sussen’. Pm'er Kim nam ontslag omdat ze, mede hierdoor, niet meer genoeg aandacht aan de oudere kindjes kon geven. Slaapcoach Marleen Hulst hoort vaker dat pm'ers de werkdruk te hoog vinden door alle slaaprituelen. Wat is er toch aan de hand met dat slapen? En hoe kun je het makkelijker maken?

Zien eten, doet eten. Pedagogisch medewerkers weten als geen ander hoe belangrijk dit is. Door zelf mee te eten op de groep, zijn kinderen vaak sneller geneigd om ook te eten. Toch blijkt de praktijk weerbarstiger. Bij sommige organisaties wordt gevraagd om een eigen lunch mee te nemen, of mag je maar een beperkt aantal boterhammen pakken. En staat er een warme maaltijd op tafel? Dan is deze misschien niet altijd even lekker, vanwege het zoutloze gehalte. Hoe is dit bij jullie geregeld op de groep?

Als pedagogisch medewerker werk je vaak met kinderen uit diverse culturen. Hierdoor ben je waarschijnlijk wel eens een jongetje tegengekomen dat besneden is. Dit kan vragen oproepen, vooral als je ziet dat de ingreep er misschien niet helemaal goed uitziet. Wat doe je dan? Uroloog Bart van Bezooijen zegt vooral geen voorbarige conclusies te trekken: ‘Het ziet er vaak heftiger uit dan het is, maar meestal trekt het na verloop van tijd bij.’