Ontwikkeling van kinderen
Kinderen die je bijblijven ‘Het is hún bso hè?’
Als je langer in de kinderopvang werkt, zijn er zoveel kinderen ‘door je handen' gegaan. Elk kind met een eigen verhaal. Van sommige kinderen blijft het verhaal nog lang in je hoofd hangen. Misschien vraag je je af: wat zou er van dit kind geworden zijn? Hebben we het wel goed gedaan? In dit nummer: het verhaal van de Minies en de Maxies (fictieve naam).
Kinderen die je bijblijven: ‘Van haar mag ik geen tweede kindje’
Peuter Dylan zat tijdelijk in een pleeggezin, omdat zijn moeder het ouderlijk gezag niet aankon. Nu mag hij weer bij z'n moeder wonen. Maar er is wel één voorwaarde: Dylan moet vijf hele dagen naar de kinderopvang komen.
Kinderen die je bijblijven: ‘Opgeven was geen optie’
Het begint al goed: zonder dat de inschrijving bevestigd is, staan de ouders met haar op de stoep. Al snel wordt duidelijk dat hun jonge peuter ook nog een zorgenkind is: Anica heeft ernstige reflux. Na een paar dagen zeg ik tegen de locatiemanager: 'Dit is echt niet te doen...'
Kinderen die je bijblijven: ‘Hij kent alle haltes uit zijn hoofd’
Oma regelt alles voor peuter Alec: de inschrijving, de kennismaking, het wennen. En ze weet het zeker: haar kleinzoon is hoogbegaafd.
Kinderen die je bijblijven: het noodlot van Badú en Amba
Het was een leuk gezin, met twee lieve kinderen. Ze kwamen uit Ghana. Mamma was de spil: zij zorgde voor de kinderen én werkte in de kassen voor het inkomen. Altijd opgewekt. Tot het noodlot toesloeg. Achteraf vraag ik me af hoe ik het zo ver heeft kunnen komen. Ik voel me er nog schuldig over.
Kinderen die je bijblijven: ‘Vanaf dag één verzette hij zich en schopte, vaak letterlijk, overal tegen aan’
‘Het is nu de derde keer dat je iemand hebt geslagen tijdens het buitenspelen. Je blijft de rest van de middag maar binnen, want het lukt jou niet om zonder toezicht buiten te spelen.’ ‘Ik ga écht niet de hele middag binnen zitten!’ ‘Ik ga niet met je in discussie, je blijft nu gewoon hier.’ Ik draai me om en loop naar de keuken. Even later hoor ik een keiharde knal en gerinkel van glas.
Kinderen die je bijblijven: ‘Ze lag roerloos op de grond en gaf geen kik’
Verhalen uit de praktijk van pedagoog Inge van Rijn. 'Tessy was wel bijzonder rustig voor een baby van zeven maanden. Al na een paar weken begon ik me zorgen te maken. Was ik te pessimistisch?'
Over ontwikkeling van kinderen
Van baby naar puber
De eerste paar jaar ontwikkelen kinderen zich in een razend tempo. Pedagogisch medewerkers hebben een belangrijke taak om kinderen op al mogelijke gebieden te stimuleren. Denk aan de motorische, cognitieve, seksuele, lichamelijke en sociaal-emotionele ontwikkeling.
