Op 16 mei is de jaarlijkse Dag van de Groene Kinderopvang. Doel: een impuls geven aan natuurbeleving voor kinderen. Nederland telt al vele natuur-bso’s, maar is ‘groene kinderopvang’ ook leuk en nuttig voor baby’s en peuters? Kinderdagverblijf Wiedewei in Barendrecht bewijst van wel. Natuurlijk wordt een zojuist liefdevol geplant viooltje soms net zo snel door een peuterhandje weer uit de grond getrokken, maar de stralende ogen en blozende wangen van de peuters zeggen genoeg.

Alert zijn op signalen van kindermishandeling: dat is makkelijker gezegd dan gedaan. We hebben de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling en er is scholing, maar toch zijn veel pedagogisch medewerkers nog altijd ‘handelingsverlegen’ als het er echt op aankomt. Klopt het wel wat je ziet? Hoe breng je zoiets kwetsbaars ter sprake bij ouders? Lees tips van onder meer de Augeo Foundation.

In de nieuwe tiendelige serie De Babyspecialist haken we in op alle facetten die komen kijken bij het werken met de allerkleinsten in de kinderopvang. Dit is aflevering 1: sensitieve responsiviteit.

Hoe ziet het alledaagse leven van kinderen op de bso eruit? Hoe maken ze vriendjes, hoe spelen ze samen en hoe lossen ze conflicten op? Nynke van der Schaaf is docent en onderzoeker aan de Pedagogische Academie Groningen. Zij onderzocht hoe de sociale competenties van kinderen op de bso eruit zien als ze in interactie zijn met elkaar en kwam tot verrassende conclusies.

Floris, de goedlachse Floris, is druk met een bal. ‘Ba, ba’, roept hij en rent erachteraan. Dat is wat Floris de hele dag doet.

Het menselijk brein onder het schedeldak van de kinderen waar je mee werkt, is natuurlijk pas een paar jaar oud.

Hoe is het om in een vernieuwend kindcentrum te werken, waar de grens tussen kinderopvang en school niet bestaat? Charlotte Macias is medewerker in integraal kindcentrum Mondomijn in Helmond (onderdeel van Korein) en Qliq Primair Onderwijs. Hier worden 450 kinderen van nul tot dertien jaar opgevangen. Er zijn concrete plannen om de doorgaande leerlijn verder door te trekken en ook voortgezet onderwijs te gaan bieden. Een kennismaking met het IKC van de toekomst.

‘Ik werk 32 uur per week als hartfunctielaborant, mijn man werkt fulltime. We begonnen met oppas door opa en oma, maar dat liep niet soepel. We hadden meningsverschillen over de opvoeding. Het ging om kleine dingetjes, maar het zorgde wel voor irritaties en je wilt de relatie met je schoonouders goed houden.’

In de ideale werkomgeving is alles bespreekbaar. Een aanmerking op het gedrag van je collega is de gewoonste zaak van de wereld. Dit is wat ze noemen een ‘open aanspreekcultuur’. Op veel kinderdagverblijven is de sfeer niet zo open. Zonde, want juist als je elkaar kunt aanspreken op gedrag, leer je meer van elkaar en lopen irritaties minder hoog op. Feedback geven en krijgen is niet altijd makkelijk, maar je kunt het wel leren!