Sommige kinderen komen voor ieder pijntje naar je toe. Anderen slikken hun tranen liever in en doen alsof er niets aan de hand is. Voor professionals kan dat best een dilemma zijn. Heeft Kenji echt last van zijn buik, of wil hij gewoon iets meer aandacht? En Floortje viel wel heel hard van dat klimrek, maar blijft volhouden dat ze nergens last van heeft. Waarom reageren kinderen zo verschillend en hoe kom je erachter wat er werkelijk speelt?