De school krijgt nieuwbouw, misschien wordt het wel een IKC, er zijn bouwplannen voor een nieuwe wijk, er wordt een lokaal wijkteam opgericht of er is nieuw achterstandenbeleid: het zijn allemaal momenten waarop het handig is om korte lijntjes met het gemeentebestuur te hebben. Nu er overal nieuwe gemeenteraden en nieuwe wethouders zitten, is er daarom werk aan de winkel voor kinderopvangorganisaties.

Sinds afgelopen december ligt er een regeerakkoord en half maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Er zijn keuzes gemaakt die ook het gemeentebeleid raken. Genoeg aanleiding om met Loes Ypma, BMK-voorzitter, en Leonard Geluk, directeur van de VNG, te praten over de toekomst en positie van de kinderopvang en kindcentra en welke rol gemeenten daarin zullen spelen.

Het kabinet heeft ambitieuze plannen uitgesproken in het regeerakkoord. Tijdens een discussiemiddag bespraken leden van de Beroepsvereniging directeuren Kinderopvang (bdKO) welke zorgen en kansen zij zien. Hoe gaat het met de kansenongelijkheid, wat wordt de rol van de gemeente en hoe voorkom je dat de kinderopvang wordt opgeslokt door het onderwijs?

De jeugdzorg bij gemeenten onderbrengen heeft niet geleid tot kostenbesparing. Integendeel, de hulp dichterbij betekent ook beter en vroeger zien wat kinderen en jongeren nodig hebben. Maar helpt dat vroegsignaleren? Het rapport van Andersson Elffers Felix over de jeugdzorg is er kritisch over. Onterecht, zegt onder andere het Nederlands Jeugdinstituut.

Vanaf 1 augustus 2020 moeten gemeenten 960 uur voorschoolse educatie (VE) voor doelgroeppeuters bieden. Niet alle slaagden erin dat voor elkaar te krijgen, terwijl diverse gemeenten de zaakjes wel al goed voor elkaar hadden toen de coronacrisis toesloeg. En dat zijn niet de enige verschillen tussen de gemeenten.