Een fruithapje, een boekje of een slaapje. Wie met jonge kinderen praat, gebruikt automatisch verkleinwoordjes. Niet zo gek, zeggen wetenschappers, want als je een hoge toon aanslaat en daarbij verkleinwoordjes gebruikt, voelen kinderen zich gezien en aangesproken. Ook zou het helpen bij de taalontwikkeling. Toch kiezen veel kinderopvangorganisaties er bewust voor om verkleinwoordjes te vermijden. Waarom? En waar komt dit idee vandaan?