Ik ben het hier helemaal mee eens, tenenkrommend om te lezen hoe Jellesma zich uitspreekt! Ik kies als kleine opvangorganisatie ook juist voor meer personeel op de groepen en wij leiden BOL-studenten op die extra op een groep staan, zonder dat ze formatief ingezet te worden, omdat we tijd en energie willen stoppen in het opleiden van pedagogisch professionals. We voldoen aan de eisen, zijn een goede werkgever met medewerkers die juist van grote organisaties overstappen naar ons omdat wij het hier zo goed geregeld hebben. Ik heb ook voor de commerciële private equity gewerkt en ben daar bewust uitgestapt omdat ik me schaamde voor het personeelsbeleid. En medewerkers van 24 naar 28 uur laten gaan lost naar mijn idee niet zomaar het personeelstekort op.

De uitspraken van Gjalt Jellesma in dit artikel vind ik onbezonnen en schadelijk. Door kleine kinderopvangorganisaties weg te zetten als “kleine knoeiers” wordt een hele sector van toegewijde professionals in diskrediet gebracht Als kleine organisatie herken ik mij ook totaal niet in dit beeld. Integendeel: ik doe er alles aan om niet alleen aan de wettelijke eisen te voldoen, maar daar ruim boven te zitten. Zo sta ik bijvoorbeeld met méér personeel op de groep dan wettelijk vereist is, exclusief stagiaires. Dat is een bewuste keuze, omdat kwaliteit voor mij geen rekbaar begrip is.

Daarnaast is het belangrijk om een eerlijk beeld te schetsen van toezicht en handhaving. De GGD geeft zelf aan dat zij voor meerdere groepen op één locatie dezelfde tijd krijgen als een locatie met maar één groep. Feitelijk betekent dit dat kleine organisaties juist intensiever en diepgaander gecontroleerd worden. Dat ontbreekt in het verhaal van Jellesma. Sterker nog: binnen mijn werkgebied heeft de GGD in het verleden bij een grote organisatie zelfs aanleiding gezien om een integrale controle op alle locaties tegelijk uit te voeren, omdat het opviel dat jaarlijks één, wisselende, locatie als niet-compliant naar voren kwam, terwijl andere locaties buiten beeld bleven omdat zij vooraf op de hoogte waren van de controlepunten van de GGD. Dit roept serieuze vragen op over waar de risico’s daadwerkelijk liggen.

Wat misschien nog wel het meest wringt, is de ontstane indruk over wiens belangen hier daadwerkelijk worden vertegenwoordigd. De uitspraken van Jellesma wekken de schijn dat BOinK, maar met name haar voorzitter, zich eerder opstelt als belangenbehartiger voor grote organisaties en private equity dan voor ouders en de diversiteit binnen de sector. Dat is zorgwekkend. Ik vind dat Jellesma zich serieus moet afvragen of hij met dit soort uitspraken nog de juiste persoon is om namens BOinK te spreken. Zijn woorden zijn niet alleen ongenuanceerd, maar ook schadelijk voor organisaties die juist bekendstaan om hun hoge kwaliteit en sterke pedagogische klimaat.

In de praktijk zien wij hoe bepalend de kwaliteit en aandacht in de opvang zijn. Een meisje dat bij ons opgroeide als een vrolijk en zeer sociaal kind, is sinds haar overstap naar een BSO van een grotere organisatie zichtbaar veranderd. Haar ouders overwegen nu zelfs om minder te werken, zodat zij niet meer naar die BSO hoeft. Dit toont hoe cruciaal het is dat elke organisatie, groot of klein, zich blijft richten op het welzijn van kinderen.

Het debat over kwaliteit in de kinderopvang verdient nuance, feiten en respect voor de vele professionals die zich elke dag inzetten voor het welzijn van kinderen. In plaats van kleine kinderopvangorganisaties te bestempelen als “risicovol”, zou BOinK zich moeten richten op het versterken van de sector als geheel. Alleen zo kunnen we het vertrouwen van ouders behouden en de beste opvang bieden voor elk kind.