Monika Katinger – Boeiende lezingen

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Ik ben een trouwe bezoeker van congressen van het vakblad Kinderopvang. Al een paar jaar ga ik in april met veel zin naar het congres met altijd interessante lezingen en inspirerende workshops.

En wat ik ook erg leuk vind – tussen al die grote aantalen pm-ers ontmoet ik toch elke keer weer ook een min of meer bekend gezicht. Zo heb ik dit jaar opnieuw Ria uit Luxemburg ontmoet, coördinator van een kinderopvangorganisatie. Het voelde alsof ik na jaren een goede vriendin had ontmoet. Erg fijn.

Dit jaar waren er vooral de lezingen die me aan het denken hebben gezet en mijn kennis hebben verdiept. Anke van Keulen van het bureau Mutant, die ik inmiddels goed ken, informeerde de aanwezigen over het derde deel van het Pedagogisch kader – Samen verschillend, diversiteit in de praktijk van de kinderopvang. In oktober werd ik door Anke uitgenodigd om – naast de bekende pedagogen – ook mijn feedback te geven tijdens de bijeenkomst in Utrecht. Elly Singer besteedde haar lezing aan de kinderen die extra aandacht nodig hebben en de rol die kinderopvang daarin kan spelen.

Heel boeiend vond ik de lezing van Louis Tavecchio over de verschillen tussen jongens en meisjes. Het mag weer gezegd worden – het moet zelfs, volgens mij – want het is gewoon wetenschappelijk bewezen dat het brein van jongens anders ‘geprogrammeerd’ is dan het brein van meisjes. Denk maar aan een meisje dat lief voor haar pop zorgt, alsof het een klein kindje is, en een jongen die een armpje van die pop eraf trekt. Ruw gedrag of gewoon sterke behoefte om te onderzoeken hoe het eigenlijk in elkaar zit (dat armpje aan het lijfje van de pop)? Juist, het tweede antwoord is het goede antwoord.
Omdat er in de kinderopvang en in het onderwijs vooral vrouwen werken en de mannelijke rolmodellen ontbreken/verdwijnen, is de seksespecifieke benadering heel belangrijk. Dus: niet steeds alleen maar corrigeren die onderzoekende druktemakende jongens, maar hen meer ruimte geven, meedoen en meestoeien, spel en activiteiten in competitievorm aanbieden, en genoeg technisch materiaal aanschaffen.

Het is, in mijn ogen, een belangrijk gegeven waaraan kinderopvangorganisaties zeker extra aandacht zouden moeten besteden. Persoonlijk ga ik het zeker proberen, al wordt het niet altijd even makkelijk, dat besef ik maar al te goed.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.