Blog Alie de Hek – Het magisch denken van peuters

Vandaag weer even smakelijk gelachen! Ik had twee speeltentjes opgezet. In een ervan zaten twee dames, van bijna 4, heerlijk te spelen. Het was hun boot. Ze hadden niet in de gaten dat wij ze zaten te observeren…

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Alie de Hek

Steeds meer speelgoed verdween in het vooronder. Poppen mee! Ja, je kinderen laat je natuurlijk niet achter als je een fijne boottocht gaat ondernemen. Kookgerei en proviand voor onderweg, dekens en lakens om lekker onder te kruipen ’s nachts, maxi cosy, buggy voor als ze de wal op moesten: aan alles werd gedacht.

Omdat ze in de beschutting van de tent zaten hadden ze niet in de gaten dat wij ze heerlijk zaten te observeren. Af en toe even weer naar buiten om te zwemmen met hun wortel. Met de wortel blijf je drijven, zonder wortel zink je. Kortom ze genoten! Wij ook!

En toen kwam er een dreumes een kijkje nemen. Dat verstoorde hun plannen. ‘Jij mag er niet in!’ Mijn collega probeert te bemiddelen. ‘Ach, hij is niet zo groot. Hij past er vast bij. Hij komt al jullie kant op gezwommen. Hij kan heel goed zwemmen, zelfs zonder wortel, zie je wel.’ ‘Nou, dan kan hij ook wel in het water blijven.’

‘Ik kan zo genieten van het magisch denken van kinderen tegen de kleuterleeftijd’

Tegen zoveel logica valt weinig in te brengen. Gelukkig zag de dreumes iets anders wat ook wel interessant was om te ontdekken. Hij zwom de andere kant weer op. Probleem opgelost! Ik kan zo genieten van het magisch denken dat kinderen ontwikkelen zo tegen de kleuterleeftijd!

En een dergelijk moment dat je ongestoord een kijkje in die gedachtegang kunt nemen is best speciaal. Vaak is het spel over als ze doorhebben dat ze gezien of gehoord worden. Nu was het tentdoek een mooie barrière voor beide partijen.

Een kind speelt met de kassa: ‘Ik heb geen twee muntjes, ik heb geen twee muntjes, ik heb geen twee muntjes.’ Het was niet eens echt aan mij gericht maar op een gegeven moment dringt het mantra toch mijn hoofd in. Vooral dat huilerige toontje. Lees de vorige blog van Alie

0
430
aliedehek
aliedehek
Mijn naam is Alie de Hek, ik werk sinds 1991 als pedagogisch medewerker op Terschelling. Zo’n 15 jaar lang heb ik deels ook als assistent-leidinggevende gewerkt. Ongeveer 4 jaar terug heb ik mijn leidinggevende taken uit handen gegeven en sta nu 36 uur op de groep. Een beslissing waar ik geen spijt van heb, de kinderen zijn toch mijn eerste passie. Ik geniet van creatief bezig zijn, boekjes lezen, zingen, dansen en natuurlijk af en toe een ‘goed gesprek’.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.