Thuis lust hij geen banaan. Bij de intake hebben zijn ouders het nog zorgvuldig gemeld: hij lust echt geen banaan, willen jullie daar rekening mee houden? En dan zit hij op een ochtend aan tafel in de groep, waar de andere kinderen vrolijk hun banaan wegwerken. Eerst een voorzichtig hapje. Dan de helft. En voor je het weet eet hij enthousiast mee. Psycholoog en onderwijswetenschapper Bert Wienen noemt dit het bananen-effect: een kind laat in een nieuwe context vaak een andere kant van zichzelf zien dan thuis. 'Er is niets veranderd aan het kind. Alleen de omgeving is anders.'