Graag wil ik hierop reageren.
Er wordt vaak gesteld dat medewerkers uitvallen wanneer zij geen vakantie krijgen. Naar mijn mening is dat een te eenvoudige conclusie. In de afgelopen periode heb ik vijf ziekmeldingen gehad, waarbij de oorzaak in alle gevallen lag in de privésituatie van de medewerker. Daarom vind ik dat FNV niet alleen moet kijken naar de arbeidsomstandigheden, maar ook moet onderzoeken wat de daadwerkelijke oorzaken zijn van ziekteverzuim.
Ik heb hierover regelmatig contact gehad met de bedrijfsarts. Mijn ervaring is dat werkgevers steeds minder ruimte hebben om grenzen te stellen. Wanneer een verzoek van een medewerker niet wordt ingewilligd, bestaat vaak de angst dat deze zich de volgende dag ziek meldt. Ziekmelden lijkt steeds gemakkelijker te worden, terwijl een werkgever nauwelijks mogelijkheden heeft om dit ter discussie te stellen.
Uiteraard hebben medewerkers rechten, en die moeten worden gerespecteerd. Maar er moet ook sprake zijn van een redelijke balans. Ziekmeldingen vanwege hoofdpijn, een ruzie met de partner, problemen met kinderopvang of andere privéomstandigheden komen regelmatig voor. Daarnaast zien wij situaties waarin een vakantieverzoek niet kan worden goedgekeurd vanwege de personeelsplanning, waarna kort daarna een ziekmelding volgt.
De vraag die ik daarbij heb, is welke rol de bedrijfsartsen hierin spelen. Naar mijn ervaring wordt er weinig kritisch gekeken naar de daadwerkelijke oorzaak van het verzuim.
Daarnaast worden steeds meer taken bij medewerkers weggehaald, zodat zij zich volledig kunnen richten op de kinderen. Wanneer alle kinderen slapen en er meerdere medewerkers aanwezig zijn, wordt die tijd echter niet altijd benut voor werkzaamheden die bijdragen aan de kwaliteit van de opvang. Volgens de CAO zijn medewerkers niet verplicht om bepaalde huishoudelijke werkzaamheden uit te voeren. Wanneer hier toch aandacht voor wordt gevraagd, leidt dit soms tot spanningen op de werkvloer.
Tegelijkertijd verwacht de Landelijke Kwaliteitsmonitor Kinderopvang (LKK) een hoge kwaliteit van de opvang. De overheid en FNV leggen daarbij steeds meer verantwoordelijkheden bij werkgevers neer, terwijl de praktische uitdagingen in de sector onvoldoende worden erkend.
Er wordt regelmatig gesteld dat personeelstekorten geen zwaarwegende reden mogen zijn om een verlofaanvraag af te wijzen. In de praktijk wijst een werkgever echter niet zomaar een aanvraag af. Veel werkgevers hebben te maken met de eindratio-eisen en een groot tekort aan gekwalificeerd personeel. Hierdoor is het soms simpelweg onmogelijk om verlof toe te kennen zonder de kwaliteit, veiligheid en wettelijke bezetting in gevaar te brengen.
Ik verzoek FNV daarom om niet alleen te kijken naar de rechten van medewerkers, maar ook naar de realiteit waarmee werkgevers dagelijks worden geconfronteerd. Onderzoek het daadwerkelijke ziekteverzuim binnen de sector en maak daarbij onderscheid tussen werkgerelateerde oorzaken en privéomstandigheden. Alleen op basis van objectieve cijfers en feiten kan een eerlijk beeld worden gevormd van de uitdagingen binnen de kinderopvang.