Ontslagen Estro-medewerkers begrijpen er niets van

Vakbond Abvakabo ontvangt veel signalen van (oud-)Estro-medewerkers die geen goed gevoel hebben bij hun ontslag of de overname door Smallsteps. Ook op de redactie van Kinderopvangtotaal komen verhalen en reacties van gedupeerde medewerkers binnen. ‘Ik wil laten zien hoe er met mensen wordt omgegaan’, zegt een ontslagen 55-jarige medewerker die anoniem haar verhaal vertelt.
Ontslagen Estro-medewerkers begrijpen er niets van
Foto: ANP

De redactie sprak meer pedagogisch medewerkers die van de één op de andere dag op straat staan, maar zij durven hun verhaal niet te vertellen uit angst herkend te worden. Bij Abvakabo komen klachten binnen over uitgeklede arbeidsvoorwaarden bij Smallsteps. Ontslagen medewerkers klagen over de willekeur en voorkeursbehandeling. Is het mijn leeftijd, ben ik te brutaal? Ontslagen medewerkers begrijpen er niets van waarom juist zij op straat staan. Ook omdat veel van hen een dijk aan ervaring in de kinderopvang hebben opgebouwd en hun werkplekken ingevuld zien worden door jongere, onervaren collega’s.

Machteloos

De 55-jarige medewerker die haar verhaal wil doen, werd ook ingeruild voor een jonge kracht. ‘Ik begrijp het niet’, zegt ze. ‘Mijn locatie is overgenomen door Smallsteps. Haast alle medewerkers gaan mee.’ Het meest verbaasd is ze over de manier waarop alles gegaan is. ‘Ik heb nooit te horen gekregen waarom juist ik ben ontslagen. Het is nooit toegelicht. Ik voel me zo machteloos.’

Ontslagen

Toen bleek dat de locatie van de 55-jarige medewerker niet zou sluiten, maakte ze zich aanvankelijk weinig zorgen. De locatie liep goed en met haar ervaring van 14 jaar, haar vaste rol als stagiairebegeleider en inzet voor de 3-plussers voelde ze zich tamelijk onmisbaar op de groep. Een dag later kwam dan toch de boodschap: Smallsteps heeft geen interesse meer in je diensten. ‘Eén zin van mijn leidinggevende en klaar was het. Op geen van mijn vragen kwam een duidelijk antwoord, ook niet toen ik het hogerop in de organisatie zocht.’

Kinderen missen

‘Ik was nagenoeg nooit ziek, heb alle cursussen voorschoolse educatie gedaan, de kinderen waren gek op me, en voor de ouders was ik vaak een vraagbaak… waarom toch? Je gaat toch malen waarom juist jij op straat staat’, zegt de ontslagen medewerker. De dagen duren lang sinds ze afscheid heeft genomen van de groep. ‘Het meeste pijn doet het dat ik mijn kinderen moet missen. Kinderen die nu al bijna 12 zijn, heb ik als baby nog binnen zien komen.’ Nu komen er allerlei administratieve klussen op haar pad: financiële zorgen, het aanvragen van een uitkering en weer opnieuw solliciteren. Ze heeft de eerste sollicitatiebrief de deur al uit. ‘Maar wie zit er nou te wachten op een 55-jarige pm’er?’

Informatiebijeenkomst

Behalve één UWV-informatiebijeenkomst, merkt ze weinig van nazorg vanuit Estro. ‘Ik wist tot gisteren nog niet eens op welke dag mijn dienstverband echt ophield. Ik wist ook niet hoe het geregeld was met het laatste loon en wat ik van het UWV kon verwachten.’ Andere medewerkers melden dat het bestuur van Estro, nadat ze overspoeld werden door vragen van pedagogisch medewerkers, niet eens meer aanschoven bij de verdere informatiebijeenkomsten in het land. Zo kregen de pm’ers geen gelegenheid om hun vragen te stellen.

Ouders

Hoe onmisbaar ze is geweest de afgelopen jaren, krijgt de ontslagen medewerker alleen terug van ouders en kinderen. Hartverwarmend vindt ze dat. ‘Ouders kwamen echt voor me op bij de locatiemanager. Ze begrepen niet dat ik eruit moest. En nu ik thuiszit, hebben de eerste ouders al gebeld om te vragen of ik, desnoods zwart, op hun kinderen wil passen. Maar dat durf ik niet. Straks lijdt m’n WW er nog onder en dan ben ik verder van huis.’

Reactie Smallsteps

Bij Smallsteps begrijpen ze dat er teleurstelling is bij de mensen die geen vast dienstverband kregen bij Smallsteps. ‘We betreuren het feit dat het niet mogelijk is gebleken om een doorstart te maken met alle Estro-locaties en voormalig Estro-werknemers’, zegt een woordvoerder. Maar er is ook tevredenheid dat het gelukt is om de opvang van 26.000 kinderen veilig te stellen. ‘Dat betekent in de praktijk dat de locaties van bijna 85 procent van de kinderen open kunnen blijven onder de naam Smallsteps.’ Bij de keuze wie wel mee naar Smallsteps ging en wie niet is volgens de woordvoerder gekeken naar objectieve factoren zoals het aantal contracturen, het soort dienstverband, de continuïteit en de kwaliteit van de personen.

Arbeidsvoorwaarden

Volgens de woordvoerder staat Smallsteps niet alleen voor goede kinderopvang, maar ook voor goed werkgeverschap. ‘Daarom hebben medewerkers bij Smallsteps dezelfde arbeidsvoorwaarden bij hun arbeidsovereenkomst als zij voorheen hadden bij Estro. Dat betekent dat het arbeidsverleden, brutoloon, inschaling, periodiektoekenning en arbeidsuren hetzelfde zijn.’

9 REACTIES

  1. Ook ik ben ontslagen en heb heel wat narigheid meegemaakt de afgelopen maand en zou graag mijn verhaal doen.
    Er wordt benoemt dat er is gekeken naar kwaliteit van medewerkers dit neem ik zeer ten twijfel hier is namelijk absoluut niet naar gekeken en hier heb ik genoeg voorbeelden van ik mag het niet zeggen maar alle rotte appels mogen blijven. En wat ze doen is nu 0 uurders inzetten dus de kindjes zien nog weinig vastte gezichten. Er is niet gekeken naar wat het met de kinderen doet en met ouders.
    En zeker hebben ze hun personeel als oud vuil behandeld en nog steeds.
    Ik hoop echt dat er van hoger af wordt ingegrepen dat hier naar gekeken wordt er worde echt smerige spelltjes gespeelt.
    Ook ik heb gevraagd waarom en mijn situatie uitgelegd en alles wat ik benoemde was niet waar en werd ontkent.
    Tot de dag van vandaag weet ik nog niet waarom ik niet ben overgenomen terwijl ik op een goed lopende vestiging werkte.
    Mijn naastte collega was ook ontslagen inmiddels toch overgenomen met een contractsvermindering.
    Hele vreemde zaken en dit klopt gewoon allemaal niet.

  2. Lees alle reacties
  3. Ik heb niets met Estro of Smallsteps te maken maar lees en hoor hier alleen over. Met mijn reactie wil ik al die lieve leidsters die hart voor hun werk hebben en dit altijd naar volle tevredenheid hebben gedaan een hart onder de riem steken. Laat je niet kapot maken hoor. Dit heeft allemaal alleen met geld te maken en meer niet. De kinderen lijken niet belangrijk voor grote logge organisaties als Estro of Smallsteps want er wordt alleen naar de winst gekeken en hoe die zo hoog mogelijk kan zijn. Een hele slechte zaak.

  4. Zoals ik dit bericht lees, wordt hier gehandeld zonder enkel respect voor de medewerkers. Helaas gebeuren dit soort dingen nog steeds en vooral bij overnames. Dit is ten zeerste te betreuren. ik werkte zelf tot voor kort in de zorg, ook daar gebeuren dit soort dingen, waarbij de ouderen de dupe worden. Heel veel sterkte voor alle medewerkers en wens jullie al het geluk voor de toekomst!

  5. Is er geen sociaal plan waar ze zich aan hebben moeten houden en waarom niet dat regeling van.afspiegeling van.de UWV? Verschrikkelijk dit. Ik leef met jullie mee. Mijn werkgever heeft vorig jaar afscheid moeten nemen van een groot aantal PM-ers maar dit werd uber netjes gedaan met hart voor de mensen.
    Sterkte meiden.x

  6. We zijn nu bijna een jaar verder sinds het faillissement van Estro. Ik ben erg benieuwd hoe het de ex-medewerkers vergaat. Hebben zij al een nieuwe baan gevonden, en zo ja, hoe?
    Ik ben de man van een oud Estro-medewerkster en de ervaring die wij hebben is dat de arbeids-markt compleet verzadigd is. Solliciteren op een baan in de kinderopvang heeft meer weg van een loterij, het is onbegonnen werk. Volgens ingewijden krijgen kdv’s honderden aanmeldingen per vacature.

    Ook doet ze een studie in een andere richting om haar kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. Dit lijkt voor niks te zijn. Als ze op een functie in deze richting solliciteert krijgt ze te horen (als dat al gebeurd) dat ze te weinig ervaring heeft.
    Ondertussen komt de deadline dichterbij en dreigen er problemen te ontstaan bij het betalen van de rekeningen. Als de periode van haar ww voorbij is, krijgt ze geen bijstand omdat de overheid vindt dat ik te veel verdien (modaal). Ons gezin met 3 kinderen dreigt dan op straat te belanden.
    Ik denk niet dat we de enige zijn met deze problemen. Hoe vergaat het anderen, en als er oud medewerkers zijn die wel een nieuwe baan hebben gevonden, zijn we benieuwd hoe dat is gelukt.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.