Kind pikt angstsignalen van vader sneller op

Vaders hebben een iets grotere invloed op angstgevoelens bij kinderen dan moeders. Als vaders zelf angstig zijn over een situatie en dit uitstralen naar hun kind, dan reageert een kind ook angstig. De angst van moeders maakt minder indruk. Dit ontdekte Eline Möller in haar promotieonderzoek.
Vaders moedigen hun kinderen meer aan tot het nemen van risico's en het aangaan van competitie. Moeders bieden meer bescherming.
Vaders moedigen hun kinderen meer aan tot het nemen van risico's en het aangaan van competitie. Moeders bieden meer bescherming. - Foto: ANP

In haar onderzoek ging Möller op zoek naar de invloed van vaders en moeders op de ontwikkeling van angst. Dit onderzocht ze zowel bij baby’s, peuters en kleuters als bij 8-13 jarigen. Tussen vaders en moeders zijn door de evolutie verschillen ontstaan in hun opvoedgedrag die vandaag de dag nog altijd zichtbaar zijn. Vaders moedigen hun kinderen meer aan tot het nemen van risico’s en het aangaan van competitie. Moeders bieden meer bescherming en stimuleren hun kind om voor anderen te zorgen.

Ouders als raadgever

Kinderen tussen de 8 en 13 jaar kregen in het onderzoek verhaaltjes te lezen over onbekende situaties waarin de moeder of de vader angstig of juist vol zelfvertrouwen reageerde. Vervolgens werd hen gevraagd hoe angstig zij zich in de beschreven situatie zouden voelen. Hieruit bleek dat kinderen zich door beide ouders evenveel lieten beïnvloeden.

Overbetrokken ouder

Bij een onderzoek met baby’s was dit anders. Zij werden aangemoedigd om over een met plexiglas bedekte afgrond te kruipen. De angstige reactie van vaders was gerelateerd aan meer angst bij baby’s voor het vermijden van de afgrond. Bij moeders gebeurde dit niet.

Grenzen verleggen

Möller concludeert dat vaders en moeders allebei belangrijk zijn in het tonen en voelen van angst bij kinderen.  Toch hangen de signalen van angst die worden gegeven door vaders in één van de onderzoeken iets sterker samen met angst dan dezelfde signalen van moeders. Möller ziet daarom kansen voor vaders om hun kind te behoeden voor angstige gevoelens als dit niet nodig is. Ook zijn zij beter in staat om kinderen in dat geval te stimuleren en uit te dagen om grenzen te verleggen.

Vaders willen een grotere rol spelen in de opvoeding van hun kind, maar komen daar maar niet aan toe. Dat komt deels door hoe er in de maatschappij tegen parttime werkende vaders wordt aangekeken, maar ook door overheidsbeleid. Renske Keizer, de eerste Nederlandse hoogleraar Vaderschap aan de Universiteit van Amsterdam, hoopt hier verandering in te kunnen brengen. Lees meer >>

De promotie van Eline Möller is op 4 juni aan de Universiteit van Amsterdam. Lees meer >>

1 REACTIE

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.