Monika Katinger – Ik zie ik zie, wat ik eerst niet zag…

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Monika Katinger - Ik zie ik zie

Ik maak heel graag foto’s – en niet alleen tijdens de vakantie of een speciale gebeurtenis. Ik kan echt genieten van het ‘vereeuwigen’ van een mooi beeld, beweging, stemming… Nu mijn studie is afgelopen, zou ik fotograferen eigenlijk tot een ‘volwaardige hobby’ (wat het dan ook mag zijn) kunnen ontwikkelen.

Ook op mijn werk maak ik heel graag foto’s van kinderen. Kinderen fotograferen is een vak apart. Het leukste zijn natuurlijk de spontane foto’s, genomen tijdens de momenten waarop snel gereageerd werd. Want de kinderen blijven niet stil zitten en gaan dat leuke wat ze net een minuutje eerder hebben gedaan niet voor jou nog even overdoen. En als ze dan toch speciaal voor de maker van een foto even verstillen, is het uiteindelijk toch een heel ander moment, en een hele andere foto.

‘Deze keer vraag ik de foto’s niet aan de ouders, maar maak ik de foto’s zelf, als de kinderen worden gebracht en opgehaald’

In de afgelopen dagen is het me gelukt een paar leuke foto’s te maken van de kinderen van mijn groep. Portretfoto’s voor op de muur en natuurlijk ook foto’s tijdens het buitenspelen. Ook de oude traditie probeer ik weer te laten herleven door een familiemuur in onze groep in ere te herstellen. Maar deze keer vraag ik niet de foto’s aan de ouders, maar maak ik de foto’s zelf, als de kinderen worden gebracht en opgehaald. Ouders reageren heel enthousiast op deze ‘actie’.

Nadat ik tevreden de foto’s aan het bekijken was, besefte ik nogmaals hoeveel extra je op de foto’s kunt zien. Ik zie opeens dat Suzanne apart van een groepje kinderen zit en een beetje beduusd naar haar vriendjes kijkt…misschien wilde ze meedoen en durfde ze niet… Ik zie dat op het moment dat Piet, Maartje en Jolien aan het picknicken zijn (toevallig binnen!) en heel hard aan het lachen zijn, Marjoleintje geconcentreerd een eierdopje met een eitje aan het vullen is… Ik zie dat de kleine, stille, een beetje teruggetrokken Chris van de andere groep op een van mijn foto’s heel vrolijk uit zijn oogjes kijkt…Ik geniet en ben blij voor dit kleintje…

Ja, fotograferen is ook een manier van observeren, al is filmen vanzelfsprekend nog beter.

 

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.