We creëren een generatie die overal gevaren ziet’

Kinderopvanglocaties zouden kinderen te veel beschermen in hun spel, omdat zij bang zijn voor boze ouders als een kind bijvoorbeeld valt of een aantekening van de GGD-toezichthouder. 'Als kinderen geen risico's meer ervaren, kunnen ze later niet goed omgaan met weerstand.'

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Foto: AdobeStock

Veel kinderdagverblijven en buitenschoolse opvanglocaties willen kinderen wel meer ruimte geven om te spelen, maar durven het niet aan. Ze voelen zich geremd door het toezicht van de GGD en ouders die geen kapotte knie accepteren. Dat constateren onderzoekers, Brancheorganisatie Kinderopvang en ouderorganisatie BOinK.

Risico uitgesloten

Allerlei risico’s tijdens het spel van kinderen worden uitgesloten: zo mogen kinderen niet van trapjes springen, worden klauterende baby’s van opstapjes gehaald en op de grond gelegd en oudere kinderen mogen het klimrek niet in.

Keerzijde

Deze betutteling heeft een keerzijde. Juist van een valpartij leren kinderen veel, zeggen deskundigen in het Algemeen Dagblad. Judith Stolwijk, sportpedagoog die onderzoek deed naar risicomijdend gedrag: ‘Dan weten ze dat ze het zo niet moeten doen. Als kinderen geen risico’s meer ervaren, kunnen ze later niet goed omgaan met weerstand, zoals tegengesproken worden. Zo creëer je een generatie die overal gevaren ziet en heel angstig is.’

Schipperen

Voor kinderopvangorganisaties is het moeilijk schipperen tussen wat een acceptabel risico is en wat een groot risico is, waartegen kinderen moeten worden beschermd. Uit angst voor een aantekening van de toezichthouder besluiten sommige opvanglocaties risicovolle situaties maar te mijden. ‘We liggen als sector onder een vergrootglas’, betoogt Heidy Knol, directeur van Brancheorganisatie Kinderopvang. ‘Het voelt comfortabel voor de overheid om regeltjes te maken om incidenten te voorkomen. Maar daardoor bestaat nu een spanningsveld met de ruimte die pedagogisch medewerkers krijgen.’

GGD

Xandra de Jong, van GGD GHOR Nederland, reageert: ‘Er mag veel, zolang het beschreven staat in een pedagogisch plan waarin de voornaamste risico´s zijn beschreven. Kinderen leren namelijk van kleine risico’s. Dat buitenspelen en klauteren niet mag van de GGD klopt echt niet. Ouders accepteren niet dat hun kind iets overkomt en pech bestaat niet. Het effect daarvan is dat KDV’en toezichthouders risico’s gaan uitsluiten/voorkomen. En natuurlijk moeten de kinderen op de KDV leren omgaan met kleine risico’s.’

Ouders

Daarnaast heeft de kinderopvang ook te maken met soms overbezorgde ouders, die zelf heel voorzichtig met hun kinderen zijn en ‘een wondje niet altijd accepteren’. Knol: ‘Sommige ouders zijn panisch.’

Bron: AD.nl

1 REACTIE

  1. Het gaat er volgens mij inderdaad over dat we uit contact getrokken doorschieten naar houvast vinden in regels.
    Uit contact getrokken. Als elke werkgever de vakbonden de beleidsmakers de wetgever de richtlijn bbk tot zich nemen. Ervarend leren cultiveren en dat tijd geven zullen we de regelgeving anders gaan interpreteren.
    Ouders waren in 1980 al de meest conservatieve factor in onderwijs vernieuwing.nu is er een opvoedingsverantwoordelijkheid uitbesteed voor jongere kinderen
    We stikken in regelgeving. In de 60erjaren braken we uit uit regelgeving. Feminisme..de kerken liepen leeg.

    Lezen . Teksten lezen .Teksten schrijven. Regels schrijven. De kerkvaders zijn dat ook gaan doen.ik vergelijk deze regelneukers graag met die tijden. Toen de spiritualiteit en de vrouw uit de theologie geperst..of op de brandstapel kwam..
    Rigide. Leerproblemen hebben kinderen. Vinden denken de bedenkers.
    Die angst generatie is er al bezig. En de vrijheid wordt gekluisterd.

    Buber Levinas hebben de regelneukers niet van gehoord. Onzichtbaar voelbaar trek De reus Cito kapitalo aan de touwtjes. En geven we existentiële wederkerigheid van opvoedingsverantwoordelijkheid uit handen.
    Kom op Fukkink. Doe je mond open f ben je ook geketend aan je sponsors de Amerikaanse bedrijven kinderopvang. Kleuters en baby’s roepen om hulp. En er worden meer regels bedacht.
    De grote stallen waar kinderen met elkaar leven de omstandigheden de inrichting de kleuren de omgeving…blijft door economische motieven bepaald. Leidsters moeten als hbo-er zich geteisterd kunnen houden. IK ben razend. Omdat het mijn ervaring is dat vrijheid ingeperkt wordt als ondernemer.ik mag meedoen met de vve regels als ik licentie binnen haal.dan krijgen we ook de Asscherpeuters. Maar die rigide regelgeving en vve methode bedacht door ambtenaren onder druk van de grote bedrijven zuigt het leven eruit. We moeten presteren. Ziet nou noemde verbanden doe wij hier op het spoor komen.
    Rigide regelgeving hangt samen met een aantal factoren. Kleuters en baby’s roepen..
    Kom op Fukkink. Jij bent de professor. Heb je al kleinkinderen?
    Het congres zal ons zoet willen houden. En de maatschappelijke factoren en verbanden verhullen. Pmers moeten vindingrijk worden en blij blijven.
    Ik begrijp niet dat verbanden niet blootgelegd worden. Of wel.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.