Nieuws
Belinda (50) en oud-opvangkind Lynn (28) zijn nu collega’s: ‘Ik zie haar nog rondfietsen op dat fietsje’
Ze zit al bijna 29 jaar in het kinderopvangvak: Belinda heeft de kinderopvang enorm zien veranderen. Lynn startte als 1,5-jarig meisje bij Belinda op de groep bij Humankind en kwam later weer terug - ze is nu vestigingsmanager. Wij spraken hen samen over de ontwikkelingen in de kinderopvang.
Blog Jolanda Knorren – Samen aan zet
Er wordt onze organisatie steeds vaker gevraagd om van alles te vertellen. Dat wij, als kinderopvangorganisatie, bezig zijn met community building vanuit de principes van Asset Based Community Development (ABCD) blijft namelijk niet onopgemerkt. Want hoe werk je nou van een dienstverleningsplek toe naar een plek waar gemeenschappen zich ook kunnen vormen? In haar nieuwe blog deelt Jolanda Knorren graag een van die voorbeelden met jullie.
Welke stijl van begeleiden hanteer jij als pedagogisch coach?
Als pedagogisch coach begeleid en coach je pedagogisch professionals, zodat ze kunnen bijdragen aan een veilige en stimulerende omgeving voor kinderen. Soms stel je veel vragen, andere keren observeer je in een hoekje. Dat zijn slechts twee stijlen die je kunt hanteren. Er zijn nog veel meer manieren van coachen en begeleiden, maar wat werkt nu eigenlijk het beste?
Zo kan het ook: bso-kinderen helpen bij ouderengym in De Tirrel
Erg levendig, betekent de naam van de Groningse mini-samenleving De Tirrel. Van 0 tot 100 deelt er sinds kort een splinternieuw gebouw, dat vooral gekenmerkt wordt door heel veel glas. Dementerende en niet-dementerende ouderen, revaliderenden, maar ook peuters en schoolkinderen met en zonder “rugzakjes” vinden elkaar in dit gebouw. ‘Voor ouderen is alleen al het kijken naar spelende kinderen goud waard.’
Felix Rottenberg neemt afscheid: ‘Ik heb me mee-geschaamd voor de toeslagenaffaire’
‘De kracht van kinderopvang bleek in coronatijd’, zegt Felix Rottenberg, net afgetreden als voorzitter van de Brancheorganisatie Kinderopvang. ‘Geen gezeur, we moesten gewoon open zijn en samenwerken voor de ouders in cruciale beroepen.’ Hij heeft veel geleerd over de sector. Zoals over de intensiteit van het vak pedagogisch professional.
‘Pm’ers kunnen ongewenst gedrag tussen ouders en kind wegnemen’
Stress van ouders kan leiden tot ongewenst gedrag bij baby’s en jonge kinderen. De basis voor een goede en veilige ontwikkeling is de over en weer communicatie tussen kind en ouder. Ook PM’ers hebben een belangrijke rol in deze basisveiligheid. Ze kunnen stress bij baby’s en kindjes wegnemen. Dat zegt psychotherapeut Marja Rexwinkel, die de geestelijke gezondheid van baby’s en jonge kinderen in 25 jaar op de kaart heeft gezet.
Wist je dat? Ouder die niet meer kan werken door ziekte of crisis krijgt tegemoetkoming voor opvang
Misschien heb je er weleens mee te maken gehad op de opvang, of wellicht dat je er mee te maken gaat krijgen: een ouder die langdurig ziek of beperkt raakt. Of het nu fysiek of psychisch is, vaak is (goed) zorgen voor een kind dan vrijwel onmogelijk. Wist je dat er heel fijne uitzonderingsregelingen zijn? Belangrijk om als pedagogisch professional ouders in problemen hierop te wijzen.
Trakteren: leuk of te ongezond?
Bij een verjaardag vieren op de opvang komen meestal ook traktaties kijken. Regelmatig horen wij van pm’ers dat ze deze traktaties te ongezond of te overdreven vinden. Ze zien bijvoorbeeld zakjes met veel snoep langskomen en prijzige cadeautjes die snel in de prullenbak verdwijnen. Een organisatie die het verjaardagmoment anders aanpakt is Wiedewei. Wij spraken pedagogisch beleidsmedewerker en coach Suzanne Krijger.
Blog Ingrid van den Bunder – Op de rode loper
Januari is de voorleesmaand bij Peuteropvang Heerlen, met op woensdag 24 januari het Voorleesontbijt en een week later wordt hun nieuwe Pim&Poes-boekje gepresenteerd. En daar moet het een en ander voor geregeld worden...
Weet jij als pedagogisch professional genoeg over TOS?
Eén van de kinderen in je groep lijkt nooit te luisteren naar je uitleg, kan niet stilzitten en is snel afgeleid. Een ander kind maakt nauwelijks contact en is in zichzelf gekeerd. Soms roept dit soort opvallend gedrag haast automatisch associaties op met ADHD of autisme. Maar heb je weleens aan een andere verklaring gedacht? Namelijk: een taalontwikkelingsstoornis?
