Monika Katinger – Wat lekkers, wat lekkers, wat lekkers hoort er bij…

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Zeker, er zijn (genoeg) momenten wanneer wat lekkers er absoluut bij hoort. Maar wat gebeurt er ondertussen? Daar gaat het om. Wat eten wij en onze kinderen ’s morgens (als ze ’s morgens al eten!),’s middags, ’s avonds. En hoe een kinderdagverblijf ook aan het ontwikkelen van een goed voedingspatroon kan bijdragen.

Veel van de uitleg van Charlotte Maintz, manager kinderservice van Trizia, die zij in het viertiende Kinderopvangcollege heeft gegeven, kende ik al. Persoonlijk heb ik de meeste van haar tips gelukkig bij het opvoeden van mijn nu al volwassen zoon wel gebruikt. En ik ben tevreden met het resultaat dat mijn streven heeft opgeleverd.

Zonder ontbijt naar de kinderopvang
De vraag is hoe we de gevarieerde voeding ook in het kinderdagverblijf kunnen aanbieden en op welke manier we de ouders eventueel ook de goede tips kunnen te geven, zonder dat het beschuldigend over zal komen.
Ik ben er trots op dat we in het najaar een ouderavond met het thema “Gezond eten, gezond opgroeien” hebben georganiseerd op ons kinderdagverblijf. De presentatie werd gegeven door de opvoedingsdeskundige van het Ouder-en-kind centrum.
De opkomst was goed. Er werden veel vragen gesteld. Waarover veel ouders en leidsters zich hebben verbaasd is het feit dat veel kinderen zonder ontbijt naar school of naar kinderdagverblijf komen. Ook het feit dat te veel melk niet goed is voor kinderen en dat de kleintjes sowieso niet te veel hoeven drinken (anders gaan ze minder eten) was nieuw voor vrij veel ouders.
Elke groep van ons team heeft een gezonde traktatie voorbereid. Kleine broodrolletjes, vissticksbootjes, komkommerkrokodil met knakworstjes en groente- en fruitspiesjes vielen goed in smaak.
De ouderavond voorzag duidelijk in behoefte en het vervolg zal misschien niet overbodig zijn.

Smaakontwikkeling
Wat ik zelf veel meer zou willen zien in een kinderdagverblijf, is vooral meer variatie. Bijvoorbeeld: ook groente of fruit als broodbeleg en tussendoortjes niet als een “verwenmoment” zien, maar als een belangrijk “voedingsmoment” (tussendoortjes worden eigenlijk vooral thuis vaak als een verwenmoment gezien).
Leidsters en ook ouders zouden moeten beseffen dat introduceren van nieuwe smaken gepaard moet gaan met doorzetten en geduld. En dat een kind dan op een bepaalde dag meer honger zal hebben als hij/zij zal weigeren om iets nieuw te gaan eten.
We hoeven ons dan geen zorgen maken, want – zoals Charlotte zei – kinderen hongeren zich niet uit en het is zeker de moeite waard om aan de smaakontwikkelingen van kinderen te werken. Want goed eten is gevarieerd eten.

Ik ben van plan om het een en ander weer onder de aandacht brengen op mijn werkplek.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.