Monika Katinger – Voorleesochtend met ontbijt

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Zelf boekjes “lezen”, er in bladeren, naar de plaatjes kijken – dat vinden de meeste kinderen van onze groep erg leuk. Nog leuker vinden ze het om naar verhaaltjes te luisteren.

De Nationale Voorleesdagen zijn ons daarom – ondanks de vrij hectische tijden op ons kinderdagverblijf (op het moment hebben we geen leidinggevende) – niet ontgaan.
Op vrij korte termijn besloten we een voorleesochtend met ontbijt te organiseren. Afgelopen vrijdag was het zover. Kinderen mochten in hun pyjama’s komen en ze hoefden die ochtend thuis niets te eten. We zouden hen deze keer ontbijt aanbieden.

Samen met collega Petra van mijn groep hebben we in de gang een hoekje met lezende knuffelberen gecreëerd. Collega Hennie heeft zelfs een knuffeltje van haar bijna volwassen zoon meegebracht. Onze stagiaire Cassandra had thuis ook nog een paar leuke beertjes. Thema “knuffels” kon op zo’n manier niemand ontgaan.

Petra is naar de bibliotheek geweest op zoek naar een geschikt boek. Ik heb een heel leuk liedje over een knuffeltje gevonden, inclusief de notatie. Ooit heb ik zelf muzieklessen gevolgd, maar dat is echt in een grijs verleden geweest. Gelukkig was de aardige, muzikale moeder van Floortje bereid om thuis ons liedje in te studeren. En een paar dagen later kwam ze ’s morgens met haar dwarsfluit en heeft ons het liedje geleerd. In onze groep hebben we dat liedje de hele week regelmatig gezongen. En twijfelden we in het begin aan de melodie, Floortje wees ons blij en trots de weg.

Het verhaaltje over beertje Bobbi dat zijn knuffeltje kwijt was, werd door de kinderen vrij goed gevolgd. Het is altijd vrij druk tijdens zulke “groepsoverstijgende” activiteiten zoals het door de professionals in de kinderopvang genoemd wordt. Kinderen zaten in hun pyjama’s op de grote zachte kussens. Heel uitnodigend om te stoeien, natuurlijk.
Het zingen van dat leuke liedje over het knuffeltje dat ook zoek was, viel een beetje in het water. Zelfs voor Floortje voelde het een beetje onwennig om het daar, in de aanwezigheid van zoveel kinderen bij elkaar, te zingen. Het werd dus min of meer een “duet” van Brigitte en mezelf.

Als ontbijt wilden we een keertje geen bolletjes of eitjes serveren. We hebben besloten om yoghurt of vla met allerlei “strooisels” en een ontbijtkoek aanbieden. We hadden zelf bedenkingen of het goed gegeten zou worden en ook andere collega’s hadden hun twijfels geuit, maar ja, je weet het niet voordat je het uitgeprobeerd hebt, toch? En inderdaad, het werd geen groot succes, er waren niet veel kinderen in onze groep die hun hele schaaltje hadden leeggegeten. Het heeft me enigszins verbaasd.

De hele ochtend mochten kinderen in hun pyjama’s spelen. Onze “blauwe” peuters mochten tot hun grote vreugde nog op die grote kussen blijven stoeien en rollen, wat ze ondanks de onvermijdbare botsingen erg leuk vonden.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.