Blog Peter van Zijl – Vernieuwing met uitdagingen

Elk kind van 1 tot en met 3 jaar mag straks gratis 16 uur per week naar de speelleerschool. Mits vader en moeder niet te veel verdienen en mits het nieuwe kabinet volgend jaar de ideeën van het Platform de Toekomst van Arbeid adopteert.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Peter van Zijl

Dit platform van werkgeversorganisaties zet een vernieuwende toekomstvisie neer. Een speelleerschool voor 0- tot 6-jarigen en een bredeschoolaanbod met een mix van educatie en bredetalentontwikkeling voor 6- tot 12-jarigen. Het idee erachter is dat je in kindcentra één naadloze doorgaande leerlijn realiseert van de wieg tot het voortgezet onderwijs.

Het is niet alleen bijzonder dat eindelijk elk kind toegang krijgt tot ontwikkelingsstimulering, maar vooral wie het voorstellen: de werkgevers. Een mooie stap vooruit om kinderen gelijke kansen te geven om volop tot bloei te komen in het leven. Dat zorgt hopelijk niet alleen voor gelukkige en succesvolle mensen, maar we creëren als Nederland bovendien een kwalitatief hooggeschoolde bevolking die ons concurrerend kan houden in de wereldeconomie. Chapeau voor het platform dat wat mij betreft het beste idee lanceert dat we in jaren hebben gehoord.

Om dit vernieuwende plan goed uit te voeren moet de kinderopvang op de schop.

Maar nu de uitdagingen. Om dit vernieuwende plan echt goed uit te voeren moet de kinderopvang zoals we die nu kennen op de schop. We kunnen twee wegen inslaan. We kunnen kiezen voor een ‘zachte’ benadering, waarbij dezelfde partijen binnen hun bestaande structuur deze nieuwe vormen gaan uitvoeren. De praktijk: een innovatief IKC dat al met kindvolgende dagprogramma’s werkt, plakt er de nieuwe labels op: speelleerschool en bredeschooldag. In de minder innovatieve IKC’s, waarbij wel alles onder één dak gebeurt maar opvang en school nauwelijks samenwerken, gaan de pedagogisch betrokkenen hopelijk nu echt eens om de tafel zitten voor één visie en één aanpak. Maar hoe moet het met de rest: de eenpitters, de boerderijopvang, de bos-bso, maar ook de grote ketens die onmogelijk voor alle locaties kunnen samenwerken met alle scholen? Blijven zij gewoon doen wat ze doen? Gebruiken ze de nieuwe labels (speelleerschool en BTO) voor hun aanbod en doen ze mee met de extra instroom door de gratis 16 uur voor dreumesen en peuters? Deze zachte benadering betekent verbeteringen, maar voelt toch een beetje als oude wijn in nieuwe zakken.

Dit kun je alleen waarmaken in een kindcentrum met speelleerschool, school en BTO op één locatie.

Of gaan we voor een totale reset? Een pedagogische sector met één visie en aanpak voor kinderen van 0 tot 12. Dat kun je eigenlijk alleen waarmaken in een kindcentrum met speelleerschool, school en BTO liefst op één locatie. Dat wordt niet eenvoudig. Neem een stad als Den Haag: 155 scholen, diverse grote kinderopvangorganisaties – zoals DAK, Triodus en 2Samen – en nog ruim honderd kinderopvangorganisaties. De lokale school gaat dan natuurlijk kiezen voor één organisatie als preferred partner. En waar blijft de rest? Betekent dit het einde van de kinderopvang zoals wij die nu kennen?

‘We zijn geen oppas. We verdienen een andere naam. De kern van de reacties op de column waarin ik voorstelde om de naam ‘kinderopvang’ voorgoed af te schaffen.’ Lees ook de vorige blog van Peter.

 

 

 

 

0
996
Peter van Zijl
Peter van Zijl (43) is vader van drie dochters en al jarenlang klant van de kinderopvang. Hij is ook eigenaar van Quebble (software die de administratieve processen van kinderopvang en onderwijs ondersteunt en integreert). Peter gaat graag de dialoog aan: peter@quebble.com.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.