Blog Monika Katinger – Collega, collegiaal, collegialiteit

Niet iedereen van ons bevindt zich in een ideale positie wat het werk betreft. Ook al heb je wel een beoogde baan, of werk je tenminste in de branche waarin je altijd al wilde werken, er komt nog veel bij kijken dat het plezier in je werk kan beïnvloeden. De tijden veranderen, het leven is harder, sneller en in mijn ogen ook oppervlakkiger geworden. Vaak is er weinig tijd over om verder te gaan dan de verplichte taken af te werken en af te kunnen vinken.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
'Zelf probeer ik al mijn collega's met een open en begripvolle houding te benaderen en kan het ontzettend waarderen als het wederzijds is'
'Zelf probeer ik al mijn collega's met een open en begripvolle houding te benaderen en kan het ontzettend waarderen als het wederzijds is'

Wat het werk betreft, is er één belangrijk factor die je dagelijkse gemoedsrust heel nadrukkelijk kan beïnvloeden, onafhankelijk van het werkveld of de positie die iemand in zijn werk inneemt. Dat zijn de collega’s waarmee je te maken krijgt. Daar heb ik onlangs bij stilgestaan toen ik na een lange tijd weer met mijn voormalige collega heb gewerkt en ook een paar andere oud collega’s heb ontmoet. Het voelde als een warm bad en het heeft mij een emotioneel déjà-vu-gevoel gegeven.

Gaat het dan om het aantal jaren dat we samen hebben gewerkt – is dat het dat ons ergens van binnen nog steeds ‘bindt’? Gaat het puur om de gewenning? Ik denk het niet, want op de locatie waar ik inmiddels ruim een jaar werk, voel ik ook al een soort verbondenheid met veel van mijn collega’s. Waar gaat het dan om? Waarom verloopt je dag prettiger en makkelijker als je met die ene collega werkt? En waarom voelt het soms minder prettig als je met een andere collega werkt?


‘Een collega die jou neemt zoals jij bent en die het voor je mogelijk maakt om jezelf te kunnen zijn, is niet iets vanzelfsprekends’



Alles begint volgens mij met een open houding: open staan voor een ander, elkaar respecteren en beseffen dat we allemaal verschillend zijn. Niet verwachten dat die ander precies dezelfde manier van werken heeft. Elkaar niet al te kritisch volgen, maar begrip tonen voor elkaars onvolkomenheden en eigenaardigheden. Natuurlijk kan dit maar tot op zekere hoogte. Soms kom je er gewoon echt niet uit. Tja, een bepaalde ‘klik’ moet er na een tijdje toch zijn. Als die er niet is, dan kun je nog zoveel reflecteren en evalueren, echt naar tevredenheid van beide kanten zal het nooit zijn, vind ik. Het werk wordt dan gereduceerd tot een dagelijks ‘ploeteren’, het wordt een soort zielig ‘moetje’. En dat wil niemand.

Zelf probeer ik al mijn collega’s met een open en begripvolle houding te benaderen en kan ik het ontzettend waarderen als het wederzijds is. Want een goede collega hebben, een collega die jou neemt zoals jij bent en die jou jezelf laat zijn, dat is niet vanzelfsprekend . Een goede onderlinge verstandhouding geeft niet alleen plezier in het werk, het stimuleert je om je nog beter in te zetten en ondersteunt je in drukke tijden. En het geeft je ook rust in je privéleven.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.