Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Blog Kirsten Fröhlich – Beslisbos

Kirsten Fröhlich
KIRSTEN FRÖHLICH IS LEIDINGGEVENDE EN VIDEO-INTERACTIEBEGELEIDER BIJ KINDERCENTRUM ’T KICKERTJE. ZE VERZORGT WORKSHOPS VOOR DE LANDELIJKE VAKGROEP AANDACHTSFUNCTIONARISSEN KINDERMISHANDELING EN VOOR HET KENNISPLATFORM JONGE KIND, VROEG. FOTO: BONNY HAANAPPEL
Het is foute boel: een exponentiële groei van het coronavirus houdt de gemoederen bezig. Ook in de kinderopvang nemen de besmettingen hand over hand toe. Pedagogisch medewerkers werken zich een slag in de rondte en draaien overuren of zitten thuis te wachten op een testuitslag. Terwijl het Outbreak Management Team zich beraadt op strengere maatregelen, werd afgelopen vrijdag de zoveelste beslisboom gelanceerd waarmee de thuisblijfregels voor huisgenoten van iemand met koorts zijn versoepeld.
Kirsten Fröhlich

Als iemand in het huishouden alleen koorts heeft of benauwd is, dan mogen de kinderen gewoon naar de opvang komen. Dat geldt ook andersom; wanneer een kind koorts heeft, mag de rest van het gezin naar school en werk. Dat is in sommige gevallen natuurlijk ook prima. Immers een kind met doorkomende tandjes heeft misschien wel koorts, maar geen corona. Moet dan het hele gezin thuisblijven? Nee, gelukkig niet. Maar dat kan een ouder ook zonder beslisboom wel beoordelen. Wanneer een volwassen persoon koorts krijgt ligt het anders. Koorts is een reactie van het lichaam op een infectie met virussen of bacteriën. Maar ook dan mogen de kinderen in het huishouden gewoon naar school en de kinderopvang.

Inmiddels hebben we geen beslisboom meer maar een beslisbos en is iedereen het spoor een beetje bijster

Inmiddels hebben we geen beslisboom meer maar een beslisbos en is iedereen het spoor een beetje bijster. Pedagogisch medewerkers moeten met lichte verschijnselen meteen thuisblijven en getest worden, terwijl verkouden kinderen, kinderen met een koortsige huisgenoot en kinderen die terugkomen uit een oranje of rood gebied, gewoon mogen komen. Voor gastouders kan dit de nekslag worden.

Ouders maar ook medewerkers van de speciale corona informatielijn kunnen de vele wijzigingen niet meer bijhouden. We volgen de adviezen van het RIVM en de GGD, maar ook die lopen niet altijd gelijk op. Met zoveel tegenstrijdige informatie gaan sommige ouders bij hun huisarts te rade. Maar die verwijst voor een besluit of een kind wel of niet mag komen simpelweg door naar de kinderopvangorganisaties.

Je kunt je afvragen wat het nut van een beslisboom nog is als kinderen onder bijna alle omstandigheden gewoon mogen komen

Je kunt je afvragen wat het nut van een beslisboom nog is als kinderen onder bijna alle omstandigheden gewoon mogen komen. Nog niet zo lang geleden moesten we kinderen met een snotneusje nog de deur wijzen. Wordt het steeds versoepeld zodat ouders kunnen blijven werken?

Ondertussen wordt er gesproken over een tweede lockdown. Wat betekent dat voor kinderen? Kunnen zij straks nog wel naar school en de kinderopvang? Beleidsmakers en economen worstelen met de vraag hoe je de economische schade van een tweede golf zo veel mogelijk beperkt. Omwille van de productiviteit van thuiswerkers zouden de basisscholen en kinderopvang open moeten blijven. Maar misschien nog veel belangrijker is het recht van kinderen om zich te kunnen ontwikkelen en hun behoefte aan contact met leeftijdsgenootjes. De kinderopvang is welwillend en doet er alles aan om, ten tijde van crisis, verantwoorde opvang te blijven bieden. Maar het is ook aan de overheid om op de kleintjes te blijven letten.

Ik mis een minister, een burgemeester of inspecteur die meedenkt en vraagt: ‘Hoe hebben jullie de afgelopen maanden ervaren?

Tijdens de eerste lockdown werden mensen met een vitaal beroep die keihard hebben doorgewerkt, waaronder ook veel pedagogisch medewerkers, nog uitgeroepen tot ‘de onmisbaren’. Dankzij deze helden kon de economie blijven draaien en zou het virus onder controle gebracht worden. Maar zo gemakkelijk liet covid-19 zich niet temmen. En nog voor de tweede golf was aangebroken, had de kinderopvang haar heldenstatus al verloren. Ik mis een minister, een burgemeester of inspecteur die meedenkt en vraagt: ‘Hoe hebben jullie de afgelopen maanden ervaren? Wat hebben jullie nodig om bij een volgende crisis overeind te blijven en jullie werk goed te kunnen blijven doen?’

In plaats van de zoveelste beslisboom is er behoefte aan twee besluiten die snel dienen te worden genomen.

Ten eerste: Breng de testcapaciteit omhoog en dichterbij en verleen ook voorrang aan pedagogisch medewerkers. Snotterende kinderopvangmedewerkers en leraren zouden bij een huisartsenpost of een lokaal laboratorium een sneltest moeten kunnen doen, zoals nu in Purmerend al gebeurt. Geef iedereen die daar mee instemt meteen een gratis griepvaccin; ook nog een griepgolf erbij is wel het laatste wat we kunnen gebruiken.

Zorg voor een coulanceregeling met wettelijke rechtsgeldigheid. Geef de GGD’s en gemeenten adequate handvatten voor het beoordelen van uitzonderlijke situaties

Ten tweede: Zorg voor een coulanceregeling met wettelijke rechtsgeldigheid. Geef de GGD’s en gemeenten adequate handvatten voor het beoordelen van uitzonderlijke situaties. Hoewel veel gemeenten zeggen rekening te houden met de omstandigheden, zijn inspecteurs door de regelgeving met handen en voeten gebonden en gedwongen terug te vallen in de oude manier van werken met afvinklijstjes.

De overheid zou meer verantwoordelijkheid moeten dragen en de bal niet steeds bij de kinderopvangorganisaties moeten neerleggen. Alleen samen kunnen we waarborgen dat goede kinderopvang ook in deze tijd doorgang kan vinden.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.