Laat ik vooropstellen dat ik het artikel waardevol vind en dat ik het belang van goede informatievoorziening absoluut onderschrijf. Toch wil ik een kanttekening plaatsen bij de rol die hierin, impliciet of expliciet, aan de kinderopvang wordt toegedicht.

Begrijp me niet verkeerd: het open gesprek aangaan met ouders is belangrijk. Een respectvolle, niet-veroordelende houding past bij onze pedagogische opdracht. Maar het voeren van inhoudelijke gesprekken over vaccinaties (zonder elkaar te wijzen op feiten) is geen kerntaak van (pedagogisch) medewerkers in de kinderopvang.

Onze professionals zijn opgeleid in pedagogiek, ontwikkeling en begeleiding van jonge kinderen. Zij zijn geen medisch deskundigen, geen beleidsmakers en geen uitvoerders van het RVP. Het is knap als medewerkers in staat zijn om dit soort gesprekken zorgvuldig te voeren, maar het mag geen verwachting of ‘zachte opdracht’ aan de sector worden.

We bedienen bovendien nieuwe generaties ouders met sterk veranderende en vaak maatschappelijk beïnvloede denkbeelden. Die ontwikkeling is breder dan de kinderopvang en vindt plaats in de samenleving als geheel. Daar hebben onze professionals geen invloed op.

Als het gaat om het verhogen van de vaccinatiegraad, dan ligt de primaire verantwoordelijkheid bij: de overheid (beleid, wetgeving en landelijke voorlichting) en de medische sector (JGZ, huisartsen, verloskundigen),

Indien men werkelijk vindt dat vaccinatiegraad binnen de kinderopvang van doorslaggevend belang is voor de volksgezondheid, dan kan alleen de overheid hierin een principiële beleidskeuze maken (wetgeving welke wel/geen toegang tot kinderopvang koppelt aan vaccinatiestatus).

Kortom, laten we voorkomen dat maatschappelijke vraagstukken (als iets wat vanzelfsprekend zou zijn), worden gedecentraliseerd naar professionals die daar niet voor zijn toegerust zijn.