Lativa El Ouali is directeur van het Peutercollege (kdv, peuterspeelzaal met vve) en het Talentencollege (kdv met vve en bso) in Rotterdam-Zuid.
1 Wat dreef je bij het opzetten van je organisatie?
‘Als Pabo-stagiaire zag ik hoe groot het contrast kan zijn tussen kinderen die instromen. Mijn scriptie ging over de invloed van ouderbetrokkenheid bij NT2-ouders (Nederlands als tweede taal, red) op de ontwikkeling van kinderen. Ik was zelf een alleenstaande moeder met twee kinderen en merkte hoe moeilijk het was om te participeren. In mijn werkwijze is it takes a village to raise a child daarom een van de uitgangspunten. Ik begon tussen 2012 en 2016 met de peuterspeelzaalgroepen voor vier basisscholen. Omdat ik het belangrijk vond om kinderen breder te stimuleren dan alleen met de traditionele VVE-domeinen, ontwikkelde ik – met ondersteuning van het Centrum Educatieve Diensten (CED) – ter aanvulling een eigen werkwijze. In 2016 begon ik voor mezelf, zodat ik ook een doorgaande lijn kon bieden.’
2 Wat breng je je organisatie als persoon?
‘Ik ben iemand die bij tien problemen twintig oplossingen heeft. Zo zag ik dat de ouders in Feijenoord weinig naar de kinderboerderij gaan. Toen ik eenmaal een eigen locatie had, besloot ik een deel te verbouwen tot ‘huisdierenkamer’. Daarin hebben we onder andere parkieten en konijnen. Zo kunnen kinderen spelenderwijs zorgzaamheid ontwikkelen. Ik ben constant aan het brainstormen. Momenteel onderzoek ik de haalbaarheid van een omslag naar opvang op islamitische grondslag, liefst met ergotherapeut en logopedist erbij. Veel islamitische ouders willen graag een plek waar ze zich in kunnen herkennen. Het is fijn om je kinderen al op jonge leeftijd iets van je geloof te kunnen meegeven, terwijl ze stevig met de samenleving verbonden blijven.’
‘Gezinsbetrokkenheid geeft kinderen zelfvertrouwen’
3 Waarmee hield je je recent bezig?
‘De afsluiting van het Suikerfeest viel in dezelfde periode als onze thema-afsluiting van ‘Eet smakelijk’. Omdat 70 procent van onze doelgroep moslim is, hebben we dat gecombineerd in een ‘nationale pannenkoekdag’. Iedereen kwam in zijn mooiste outfit, en ook de oma’s en opa’s waren uitgenodigd om te komen eten. En het was gezond, want in plaats van suiker gebruikten we fruit.’
4 Hoe behoud je mensen in deze tijden van arbeidskrapte?
‘Om de werkdruk te verminderen heb ik een vrijwilliger op de groep. Bij zorgkinderen rooster ik extra mensen in. Ik ben zelf altijd aanwezig en val soms in. Ik heb een tijdje een locatiemanager gehad, maar miste daardoor grip en feeling. Nu doe ik alles weer zelf, en dat geeft rust. Het budget dat vrijkwam, heb ik kunnen uitgeven aan extra personeel. We hebben een voormalig arbeidsjurist, een kinderarts uit Georgie, een salsajuf en twee eigenaars van een webshop. Onze gastvrouw was chefkok bij restaurant De Beren. Het is een team met sterke vrouwen.’
5 Hoe zorg je voor ouderbetrokkenheid?
‘Ik heb het altijd over gezinsbetrokkenheid, want het gaat niet alleen om ouders. Alleenstaande moeders hebben bijvoorbeeld een ander netwerk, met een beste vriendin, moeder of buurvrouw. Bij de intake vragen we naar de andere betrokkenen, en die nodigen we ook uit bij evenementen. Zo voelt een kind zich extra veilig bij ons, en krijgt het meer zelfvertrouwen.’
