Sinterklaas is weer in het land en dat kan nooit zonder drama. Als je het journaal moet geloven, dan lijkt het alsof er iedere dag weer een nieuwe ramp plaatsvindt. Voor pedagogisch professionals soms moeilijk om hierin mee te gaan. Zeker wanneer kinderen met lastige vragen komen of het heel erg spannend vinden. Want hoever ga je in het ombuigen van de waarheid? En welke impact heeft dat eigenlijk op kinderen?
Voor
Ik vind liegen een heel sterk woord als het gaat om het verhaal van sinterklaas. Ik vind het meer aansluiten op de fantasie. Je gaat mee in de fantasie van de kinderen net als met sprookjes en rollespellen. Je speelt ook een poppenkast pop om bepaalde onderwerpen te bespreken enz je doet iets met de fantasie en je merkt snel als de fantasie over gaat in realistisch denken. op dat moment komen de vragen naar details dan weet je een kind zit op de grens en het fantasie deel laat zich los.