Curator zelf ook kritisch op proces Estro

Stille bewindvoerder en curator Wouter Jongepier geeft in een openbaar faillissementsverslag openheid van zaken over de Estro-overname door HIG/Smallsteps. Het is duidelijk dat Jongepier niet altijd gelukkig is geweest met de voorkeursbehandeling van HIG. Maar hij legt ook uit waarom de keuze voor deze Britse investeerder vanuit economisch perspectief voor de hand lag.
Curator zelf ook kritisch op proces Estro
Foto: ANP

De deal tussen Estro en HIG wordt ook wel een pre-pack-deal genoemd. Dit betekent dat de concept-overeenkomst tussen Estro en HIG al voor het officiële faillissement klaarlag. Estro zocht een partij die in ieder geval 2500 van de 3600 medewerkers wilde overnemen én minimaal 243 van de 700 locaties en de werkzaamheden in de maand juli wilde voortzetten, als het faillissement al van kracht was. HIG was uiteindelijk de enige partij die aan deze eisen kon voldoen.

Plan A en plan B

Het nieuwe bestuur van Estro dat in november 2013 aantrad, zag al snel aankomen dat het tegen de zomer van 2014 over en uit zou zijn voor Estro, mits er geen extra financiering kon worden geregeld. Toen bleek dat extra financiering geen optie was, werd overgeschakeld op plan B: Project Butterfly. Hierin werden voorbereidingen getroffen om via een pre-pack-deal met een partij in zee te gaan die aan eerder genoemde eisen kon voldoen. Het bestuur wilde voorkomen dat er duizenden pm’ers op straat zouden staan en 30.000 kinderen van de ene op de andere dag zonder opvang kwamen te zitten.

Verkoop

Al snel richtte Estro haar vizier daarom op de Britse investeerder HIG Capital. Niet zo vreemd omdat HIG onder de naam Bayside al de belangrijkste investeerder van Estro was. ‘In zekere zin onderhandelde HIG dus met zichzelf’, zegt Jongepier in zijn verslag. Deze gang van zaken valt te bekritiseren. ‘In principe dienen er altijd meerdere potentiële partijen te worden benaderd in een verkoopproces’, beaamt Jongepier in zijn verslag. Maar toen de curator daarmee aan de slag wilde gaan, stuitte hij op ‘juridische belemmeringen om andere partijen dan HIG te mogen benaderen’. Hoe dat precies zit, wil Jongepier verder onderzoeken.

Er komt flink wat kritiek op de manier waarop Estro de overname van de locaties heeft voorbereid. In De Correspondent zegt een journalist ‘dat er een luchtje aan de overname van Estro hangt’. De overname zou gewiekst zijn voorbereid. Lees meer

Financiële schade

Frappant is ook dat er twee bestuursleden van Estro (de bestuursvoorzitter en een commissaris) belang hadden bij een overname door HIG Capital. Zij zouden bij een overname namelijk meegaan naar HIG. Bij een overname door een andere partij zou hun baan op de tocht staan. Jongepier heeft naar aanleiding van deze smalle benadering door Estro overwogen om zijn werkzaamheden te staken. Maar hij vond de maatschappelijke consequenties te groot wanneer de overname niet was doorgegaan. Daarmee doelt hij niet alleen op de medewerkers en kinderen die op straat zouden komen te staan maar ook op de financiële schade voor verhuurders, banken, het UWV en ouders.

Partou en SWKGroep

De onderhandelingen met HIG liepen in eerste instantie verre van positief. Zelfs zo dat Estro een andere investeerder, KKR, benaderde voor een bieding op een deel van de locaties of een boedelkrediet. Op aandringen van Jongepier werden toch twee concurrerende kinderopvangorganisaties benaderd. Alleen Partou wordt in het verslag genoemd, maar eerder werd bekend dat ook de SWKGroep interesse had in Estro-locaties. Beide partijen konden echter bij lange na niet voldoen aan de wensen van Estro.

Ondanks hun interesse in een substantieel deel van de Estro-locaties, bleven twee grote Nederlandse kinderopvangorganisaties met lege handen achter. Woordvoerders van de SWKGroep en Partou zeggen niet woedend te zijn, maar wel verontwaardigd en teleurgesteld. Lees meer

Smallsteps

Uiteindelijk deed investeringsmaatschappij HIG toch een goed bod waarmee Estro in zee wilde. Onder HIG kwam het concern Smallsteps te hangen die als nieuwe eigenaar fungeerde. HIG nam niet alleen de minimale locaties en medewerkers over zoals Estro dat wenste, ze betaalden ook nog o.a. een goodwillvergoeding van 1 miljoen euro en een koopsom voor de roerende zaken van ongeveer 4 miljoen euro.

Kritiek onterecht

Jongepier zet in zijn verslag uiteen waarom de keuze voor HIG wat hem betreft toch de juiste was. Het belangrijkste argument daarvoor is dat de schulden beperkt zijn gebleven, de meeste medewerkers hun baan konden behouden net als kinderen en ouders hun opvangplek. In het Financieele Dagblad zegt Jongepier dat de kritiek op de doorstart van Estro niet terecht is. De doorstart van Estro voldeed volgens hem aan die voorwaarden. Een directe sluiting van alle filialen zou volgens hem grote maatschappelijke gevolgen hebben gehad. ‘Dat zou rampzalig zijn geweest voor de ouders van de dertigduizend kinderen, het personeel en de leveranciers.’

Lees meer in het officiële faillissementsverslag

1 REACTIE

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.