Blog Romy de Moor – Speelt een veilige hechting wel écht een rol?

Zojuist kreeg ik de vraag van een oma, of een veilige hechting in de opvang een rol speelt. Kan een kind, naast de ouders, opa & oma, ook nog pedagogisch medewerkers zien of is dit niet goed voor de sociaal emotionele ontwikkeling? Wordt er in de opvang wel gelet op een goede hechting?

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Een logische vraag van een bezorgde oma waarvan het kleinkind binnenkort naar de opvang zal gaan.

Ieder kind is (gelukkig) anders. Het ene kind hecht zich vrij gemakkelijk aan andere personen en is dol op mensen om zich heen, het andere kind vindt het allemaal reuze spannend en zoekt heel erg de veiligheid bij zijn of haar ouders op. Dit merk je al bij baby’s. Het ene baby’tje lacht zodra er ook maar iemand boven hem/haar komt staan, het andere baby’tje zal al snel een trillipje krijgen en een beetje paniekerig in de hoogte staren.

‘Zelf denk ik dat het, vooral voor de allerkleinsten, het fijnste is om bij papa en mama te zijn.’

Zelf denk ik dat het, vooral voor de allerkleinsten, het fijnste is om bij papa en mama te zijn. Hun geur en stem zijn vertrouwd, ze herkennen elk geluidje van hun kindje en kunnen alle warmte en liefde bieden. Helaas is dit alleen niet altijd mogelijk.

Ik werk nu ruim 13 jaar in de kinderopvang en heb al vele kinderen zien komen en gaan. Over het algemeen vinden kinderen de opvang erg leuk. Kinderen, groot en klein, leren erg veel van elkaar. Baby’s kijken vaak hun ogen uit, hebben alle ruimte om zich op hun eigen tempo te ontwikkelen en krijgen vaak veel liefde en aandacht van de “grote” kinderen. Grotere kinderen hebben vriendjes en vriendinnetjes, heel veel uitdaging op de groep en “moeten” vrij weinig. Een kind kan zich op zijn eigen tempo en manier ontwikkelen zonder dat het aan bepaalde voorwaarden moet voldoen.

Een veilige hechting is zeker heel belangrijk. Eigenlijk gewoon het allerbelangrijkste voor ieder kind. Het is de eerste stap om überhaupt te kunnen ontwikkelen, zowel thuis als bij oma en in de opvang. Er wordt hier, in de kinderopvang, dan ook heel veel aandacht aan besteed. 

‘Het wennen gaat stapje voor stapje. Ieder kind wordt heel goed geobserveerd.’

Het wennen gaat stapje voor stapje. Ieder kind wordt heel goed geobserveerd. Hoe reageert het op ons? Lijkt het zich veilig te voelen? Wat kunnen we bieden om het nog fijner te maken? Waar heeft het interesse in? Durft het zich te ‘bewegen’? Dit alles gaat in goed overleg met ouders. Een belangrijke overdracht én een fijne samenwerking met ouders is hierin erg belangrijk.

Heel soms komt het voor dat een kindje écht niet gelukkig is op de opvang. Dit wordt dan ook zeker eerlijk uitgesproken naar ouders. Samen zoeken we naar een passende oplossing.

Uiteraard moet er soms praktisch gekeken worden, zowel vanuit de ouder als vanuit de opvang, maar het kind staat altijd op nummer één. Veiligheid en vertrouwen bieden is het aller- allerbelangrijkste. Een goede hechting is cruciaal. Iedere pedagogisch medewerker zal er dan ook alles aan doen dit, voor zowel de ouder als voor het kind, heel goed te laten verlopen.  Wij als pedagogisch medewerker zijn er tenslotte voor het kind. Wij staan er volledig voor hen en zullen er altijd alles aan doen om ieder kind een fijne, veilige en vertrouwde plek te bieden.

Ik ben iemand die veel last kan hebben van heimwee en de angst om iemand te verliezen. Als kind was dit gevoel heel heftig. Zelfs een nachtje slapen bij opa en oma was een ramp. Lees de vorige blog van RomyWil je meer lezen? Abonneer je dan op onze gratis nieuwsbrief en ontvang twee keer per week de beste artikelen en het laatste nieuws in je mailbox. Zo mis je niets meer!

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.