Blog Romy de Moor – Ik zie ik zie wat jij niet ziet …

Ken je dat, je hoort een hilarische opmerking van een kind en denkt “die moet ik aan haar moeder vertellen” maar zodra moeder er is denk je “wat was het ook alweer”...

Het allermooiste aan het werken in de kinderopvang, zijn de komische opmerkingen en de fantastische gesprekken van de kinderen. Eigenlijk zouden we een boekje moeten bijhouden met uitspraken, want zelden onthoud je ze.

Zo had ik vandaag twee geweldige momenten. Op mijn groep zit Luuk, 1.5 jaar oud, met een woordenschat waar je u tegen zegt! Het lijkt wel of er een volwassen persoon in dit mannetje zit. We zitten aan tafel te eten. Alle kinderen hebben een koekje gekregen en krijgen nu een rijstwafel met zelfgekozen beleg erop. “Wat wil jij op je rijstwafel Luuk?” vraag ik. Koekje! zegt hij. Ik moet natuurlijk lachen en zeg dat hij niet nog een koekje krijgt. “Oké..uhhh..stroop!” Is zijn antwoord. Het feit dat hij mijn vraag nog weet, terwijl hij in zijn hoofd bezig was met een koekje, vind ik ontzettend knap. Dit
Mannetje is tenslotte pas 1.5 jaar.

“ik zie ik zie wat jij niet ziet en het is rood…het bord!”

Na zijn Rijstwafel zegt Luuk “Luuk nog meer”. Ik vertel dat hij wel genoeg heeft gegeten. Luuk kijkt mij aan en klimt van tafel af. Ik vraag hem nog even te komen zitten, omdat nog niet iedereen klaar is met eten. Luuk klimt aan tafel, zegt koekje, en kijkt mij vragend aan. “Nee Luuk, je krijgt geen koekje meer”, zeg ik. Luuk antwoord met “oké” en gaat weer van tafel af. Hij heeft duidelijk voor zichzelf bedacht dat hij echt niet aan tafel blijft zitten wanneer hij geen eten meer krijgt.

Na het eten spelen we het spelletje “ik zie ik zie wat jij niet ziet” Eva is aan de beurt en zegt “ik zie ik zie wat jij niet ziet en het is rood…het bord!” Mijn collega legt uit dat ze het antwoord nog niet moet zeggen, maar dat wij dat moeten raden. Eva antwoordt “Oke, ik zie ik zie wat jij niet ziet en het is rood” Jan roept “het bord!” “Jaaaaaaa goed zo”, zegt Eva!

Heerlijk, die kinderlogica.

Wanneer je luistert naar de kinderen en observeert wat ze doen, en wanneer je de passie voor de kinderen samen met je collega deelt, is werken in de kinderopvang het mooiste beroep wat er bestaat.


Romy volgde onlangs een training om taal te stimuleren van baby’s. Dat kan ook door baby’s voor te lezen. Ze vertelt erover in haar vorige blog. Lees hem hier


 

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.