Blog Pauline Schellart – Wie betaalt de rekening?

Ik ben klaar met de tekst 'Kinderopvang is duur'. Sinds de bezuiniging op de kinderopvangtoeslag roept iedereen dat te pas en te onpas. Vaak gecombineerd met de stelling dat de kinderopvangsector onvoldoende de meerwaarde over het voetlicht weet te brengen. En ja, met dat laatste ben ik het voor een belangrijk deel eens. Kinderopvang levert veel meer dan ouders en anderen vaak nog weten.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Blog Pauline Schellart - Wie betaalt de rekening?

De sector krijgt daarmee zelf de schuld van de gigantische krimp waarmee wij zijn geconfronteerd. Wel bijzonder dat we vóór de bezuiniging velen niet hoefden te overtuigen van de meerwaarde van kinderopvang.

Om een vergelijk te maken: waarom stelt niemand de meerwaarde van onderwijs ter discussie? Volgens mij omdat het: 1) verplicht is, 2) gratis is en het 3) een instituut is… (het bestaat al lang). Kinderopvang is een keuze, wordt voor een belangrijk deel door ouders zelf betaald (afhankelijk van hun inkomen) en is een jonge sector. En systemen bepalen voor een belangrijk deel gedrag.

Logisch dat, met de gigantische bezuiniging van de overheid op de kinderopvangtoeslag, een deel van de ouders in deze economisch lastige tijden (noodgedwongen) andere keuzes maakt. Deze week bleek dat ook weer uit het onderzoek  ‘Krimp in de Kinderopvang’ van het SCP. Hierin gaven 4 op de 10 ouders die minder van de kinderopvang gebruik maken aan, dat te doen vanwege de kosten. Onderwijs is net zo ‘duur’ als kinderopvang. In 2014 stelde het ministerie van onderwijs gemiddeld €6.100,- beschikbaar per leerling in het basisonderwijs. Dat komt neer op afgerond €6,50 per uur. Dat is exclusief andere financieringsstromen, zoals gemeentelijke subsidies, sponsorgelden en ouderbijdragen.


‘Wat ik duidelijk wil maken is dat kinderopvang niet duur is, maar dat de discussie gaat over wie de rekening betaalt’

Stel nu eens dat onderwijs op dezelfde manier gefinancierd wordt als de kinderopvang. En onderwijs zou niet meer verplicht zijn. Wat gebeurde er dan? Ik durf de stelling aan dat ouders naar alternatieven gaan zoeken, kinderen minder vaak naar school brengen, andere eisen gaan stellen aan school etc. Niet van de ene op de andere dag, maar in het huidige economische tij zouden mensen kritisch kijken naar wat het onderwijs eigenlijk levert voor dat geld. En of ze dat ook op een andere manier kunnen organiseren. Ze zouden van scholen verwachten dat ze flexibeler werden. De combinatie van een geweldig goede BSO met een huiswerkinstituut is dan ook opeens een alternatief… óf oma die vroeger zelf juf is geweest, die in de ochtenden zowel jouw kinderen als die van de buren onderricht.

Of als ik een andere insteek kies: hoe zouden ouders in Nederland reageren als kinderen pas op hun 6e levensjaar naar school mogen? Geen probleem? Of gaat de BV Nederland massaal in protest. Ik denk dat laatste.

Voor de duidelijkheid; ik wil allerminst uithalen naar het onderwijs. Sterker nog: ik ben een groot voorstander van intensieve samenwerking met het onderwijs. Wat ik duidelijk wil maken is dat kinderopvang niet duur is, maar dat de discussie gaat over wie de rekening betaalt. We moeten ons niet laten uitspelen, maar gezamenlijk optrekken om het belang van goede, professionele en toegankelijke voorzieningen voor kinderen van 0-12 jaar voor elkaar te krijgen, met ruimte voor pedagogiek én didactiek.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.