Blog Jacqueline Butti – Doe eens gek!

Als bso-leidster leerde ik eerder wat de uitwerking van humor was in mijn eigen groep en later ook wat het doet met de kleintjes van de dagopvang. Daar zat bij een collega de humor ook in het bloed. Het was dan ook zo grappig om te zien hoe kinderen van nauwelijks een jaar oud soms slap van de lach in hun kinderstoeltjes hingen. Prachtig die blik vol verwachting of de collega in kwestie door zou gaan met haar gekke toeren!

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Blog Jacqueline Butti - Doe eens gek!

Nou moet ik wel toegeven dat ze zelf net zo hard mee lachte nadat ze met veel mimiek weer een klank had uitgestoten…takkie takkie!! Het was meer dan zomaar een reactie van die kleintjes… het was gericht wachten op dat gebaar, dat geluid van die pm’er. Dat noem ik communicatie in haar zuiverste vorm.

Door de jaren heen zie ik hoeveel goeds humor mij en de bso-kinderen gebracht heeft. Het brak altijd de spanning; na een ruzietje tussen kinderen, de spanning van iemand die nieuw was, de spanning na een zwaar gesprek, de vermoeidheid na een schooldag… en nog eindeloos veel meer. Gevoel voor humor hoort bij mij. Ik merkte dat je, door iets wat groter aan te zetten, meerdere kinderen tegelijk kon betrekken in het grappige van bepaalde situaties. Maar er zit ook een andere kant aan: de serieuze. Humor heeft alleen die buitengewone kracht als er tegenover de kinderen iemand staat die hen serieus neemt. Dus

goed aanvoelen is een must. Je hebt immers allereerst de rol van opvoeder, niet van clown. Als kinderen die beide kanten van je kennen, dan wordt de humor waardevol. Ook zij nemen over dat je spanning soms kunt breken met humor, en zo kunt relativeren- al is dat woord nog onbekend voor hen. En het behoeft geen toelichting hoe vaak je relativering in je latere leven nodig hebt.

Leeftijd en ontwikkeling spelen natuurlijk een rol bij de vorm en inhoud van humor. Maar de basis is wel dat de kinderen zich altijd veilig blijven voelen en het dus nooit ten koste van hen mag gaan. Vertrouwen voorop. Kijk actief of je goed begrepen wordt door de kinderen of geef signalen als je twijfelt. Een knipoog is snel gegeven.


‘Laat je eens lekker gaan en je zult ontdekken hoeveel humor veel kinderen hebben van een niveau dat je niet voor mogelijk hield’

Waaruit bestaat dan die humor die goed doet? Moet je moppen gaan tappen de hele dag? Nee hoor! Het bestaat voor mij uit het goed doorhebben en observeren van situaties en door overdrijving of onverwachte reacties kinderen verwonderen. Het vraagt extra energie van je en je moet je daarin soms nog meer laten kennen door de kinderen. Het vraag een beetje lef dus. Kun je humor leren? Nee, maar goed observeren wel. En spelen met wat je ziet is de brug naar humor.

Ik ken veel pm’ers die zelf een goed gevoel voor humor hebben en dat alleen naar volwassenen toe gebruiken. Ze zijn bang voor onrust en denken misschien het gezag te verliezen als ze even uit hun rol stappen van rustige verantwoordelijke leidster. Daarmee onderschatten ze kinderen, want die zien verbazend goed wanneer je van rol verandert. Je laat ze zien dat achter die gekke pm’er wel iemand schuilgaat die de kaders aan blijft geven en de regels van het spel beschermt. Ik zou wensen dat meer pm’ers het er gewoon eens op wagen: laat je eens lekker gaan en je zult ontdekken hoeveel humor veel kinderen hebben van een niveau dat je niet voor mogelijk hield. Het rare van situaties of gedrag… absurde humor? Zij hebben het ook. Ga op ontdekkingstocht!

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.