Na Robert M.: de zoektocht van ouders naar hulp

Toen ouders in december 2010 hoorden dat hun kind één van de potentiële slachtoffers was van het seksuele misbruik van Robert M. stortte hun wereld in. Hoe nu verder? Wat herinneren de vaak nog jonge slachtoffers van het misbruik? Er bestond amper expertise op dit gebied. Ouders en professionals tasten in het duister over het effect van therapie. In het online magazine Tijdschrift Kindermishandeling vertellen ouders van een Robert M.-slachtoffer over hun zoektocht naar hulp en het verwerken van het misbruiktrauma.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Na Robert M.: de zoektocht van ouders naar hulp
Foto: ANP Photo

Behalve het verhaal van de ouders, komen ook therapeuten van het Kinder- en Jeugdtraumacentrum (KJTC) in Haarlem aan het woord. Zij zagen dat een kind, hoe klein het ook was tijdens het misbruik, wel degelijk getraumatiseerd kan zijn en herinneringen met zich mee draagt die jaren later nog tot last zijn. ‘Het misbruik werd niet in woorden opgenomen, maar zat in zijn hele lijf’ vertelt één van de therapeuten.

Onbekend traject

Dat er nog heel weinig bekend is over wat seksueel misbruik bij jonge kinderen doet en hoe een eventuele behandeling vormgegeven moet worden, maakte de situatie ingewikkeld. Ouders die hulp zochten, gingen een onbekend traject in. Gaandeweg werd duidelijk welke therapie voor welke ouder werkte. Later werd het kind er ook regelmatig bij betrokken. Heel erg zwaar, maar wel effectief. De ouders: ‘De dag dat hij ging praten was verschrikkelijk, maar ook goed; een opluchting. Het is eruit, we kunnen er over praten, we zijn weer samen.’

Therapie werkt

De ouders die meewerkten aan het interview willen aan andere ouders laten zien, dat therapie werkt. ‘Sommige mensen zijn sceptisch over therapie; bang voor het wat losmaakt misschien. Doordat wij de juiste hulp vonden staan we sterker voor Tim (gefingeerde naam), en: we hebben ons kind terug.’

Bespreekbaar maken

De therapeuten van het KJTC hebben acht regels geformuleerd die bij het begeleiden van ouders en misbruikslachtoffers van groot belang zijn. Zo is het van meerwaarde gebleken om de behandeling altijd uit te voeren met twee therapeuten. In tegenstelling tot veel andere ouders, besloten de ouders van Tim het misbruik met hem te bespreken. Hoe pak je zoiets aan? In Tijdschrift Kindermishandeling staan de afwegingen van de therapeuten van stap tot stap omschreven.

Aanpak

Het is schokkend om te horen dat de aanpak van kindermisbruik verre van effectief is. Tom van Yperen, hoogleraar monitoring en innovatie voor jeugd, denkt dat de meeste mishandelde kinderen niet krijgen wat ze nodig hebben. Maar dat weet hij niet zeker. Geen enkele instantie in Nederland registreert namelijk welke hulp mishandelde kinderen krijgen. Van Yperen: ‘Heel vreemd, zeker als je bedenkt dat de aandacht voor kindermishandeling enorm is toegenomen.’

Tijdschrift Kindermishandeling is gratis online beschikbaar. Klik hier voor het verhaal van de ouders (pagina 56).

1 REACTIE

  1. Wat ben ik blij dat ze er eindelijk achter komen dat een klein kind er ook jaren lang last van kan hebben. Bij mijn dochter die misbruikt is in 2007 (dader onbekend) werd er gezegd over 3 maanden weet ze nergens meer van.
    Mijn dochter was 1 dag drie toen het gebeurde ze heeft 3 jaar lang bij mij in bed geslapen elke nacht gillend en schreeuwend niet doen afblijven enz. Daarna heeft ze nog twee jaar minimaal 4 x per week nachtmerrie,s gehad, zelfs nu na zes en half jaar heeft ze nog regelmatig een nachtmerrie hier over. Mijn dochter heeft tot ruim haar 6e elke nacht een luier om omdat ze niet droog kon blijven door de nachtmerrie,s, iemand vertelde mij daarover haar lichaam huilt. Veel echte hulp hebben wij niet gehad. Ik ben blij dat eigenlijk door het toedoen van Robbert M het inzicht over hoeveel impact dit heeft voor een klein kind eindelijk verandert. Hopelijk verandert nu ook de wet zodat kinderen onder de 4 ook geloofd worden. Nu is het nog zo dat zelfs als een kind kan vertellen wie het heeft gedaan de politie niets kan/mag doen omdat in de wet een kind onder de 4 niet geloofwaardig is.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.