Dinsdag… de dag in de week dat onze bso-kinderen de geluidsbarrière doorbreken als ze uit school komen. Tenminste, als we het allemaal aan de natuur zouden overlaten.

We verwachten een volle bak. En dan hebben we het nog niet eens over de samenstelling van de groep die, zeg maar, nogal dynamisch is. Je kent ze wel, die paar leidinggevende persoontjes die wel een lekker sfeertje kunnen scheppen en het ‘grondpersoneel' dat vrolijk volgt. Het resultaat is een chaos van blije kinderen, té blije kinderen soms, en een paar hele boze kinderen. De ervaring leert dat het dan best moeizaam kan zijn om die sfeer weer om te buigen naar iets wat heel gezellig wordt voor iedereen. Herkenbaar?