Hans Huijsmans – Weg met de overblijf, nee tegen de TSO!

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Gisteren weer aan de slag gegaan, na 2,5 week vakantie. Op de fiets naar Vlieland, uitgewaaid en even los geraakt van de gastouderopvang. Alleen de Mr Nosey-stickers op onze bakfiets herinnerden me nog aan het werk thuis.

Traditiegetrouw gaat er op vakantie een koffertje met boeken en krantenknipsels mee. Daaronder ook een artikel uit het NRC van 28 juni over de overblijf. Al een tijdje jeukten mijn handen om daar eens over in de pen te klimmen. Een soortgelijke drijfveer onder ouders lag in 2005 ten grondslag aan de oprichting van Mr Nosey. Wie weet waar de huidige ‘jeuk’ nog toe kan leiden …

Toen mijn oudste zoon drie jaar geleden naar de basisschool ging en ik hem aan het eind van één van de eerste ochtenden op kwam halen, stonden twee kinderen bij de deur te wachten. De overblijfkinderen nam ik aan. Naïef natuurlijk: dit waren de enige kinderen die juist opgehaald werden. Alle andere kinderen maakten gebruik van de overblijf.

Amateurisme en geldgebrek
Later kwam ik er achter dat dit in het grootste deel van het land het overheersende beeld is. Verreweg de meeste kinderen gaan tussen de middag niet naar huis. Maar wie schetst mijn verbazing over de wijze waarop we dat in Nederland geregeld hebben? NIET namelijk. Want de van amateurisme en geldgebrek aan elkaar hangende constructies met goed bedoelende vrijwilligers kun je toch geen regeling noemen.

Met de motie Van Aartsen – Bos, waarmee scholen de verplichting kregen om de overblijf te faciliteren, is de situatie wel iets verbeterd. Maar het lijkt in de verste verte niet op waar ouders van nu behoefte aan hebben. Een oplossing komt pas in zicht als we het niet meer over overblijf hebben, maar gewoon over een schooldag waar de lunch een normaal door de school verzorgd onderdeel is.

Keuze is er niet
Wat is daar vreemd aan? In veel landen om ons heen gaat het al jaren zo. Het concept ‘tussenschoolse opvang’ is geen oplossing. Het refereert aan constructies waarbij scholen de ‘overblijf’ (want dat blijft het dan gewoon) uitbesteden aan een derde partij. En dus heb ik als ouder inmiddels al drie keer van een andere organisatie een contract mogen tekenen. Keuze is er niet, de school kiest namelijk van welke organisatie gebruik wordt gemaakt. En de kwaliteit is twijfelachtig omdat het niets mag kosten (om de toegankelijkheid niet in gevaar te brengen), er geen kwaliteitseisen zijn en er natuurlijk niet veel mensen te vinden zijn die tevreden zijn met een baantje van een uurtje per dag. Dit is een farce! Laten we alsjeblieft snel een fatsoenlijke oplossing bedenken. Trefwoorden: integrale verantwoordelijkheid van de school, voldoende middelen van de overheid, functie- en taakverbreding binnen de school.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.