Blog Jacqueline Butti – Game over

Ouders die hun kind komen halen op de bso, hebben het wel eens erg moeilijk. Zoals de moeder van Luuk. ‘Ik wil nog niet’.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Blog Jacqueline Butti
Blog Jacqueline Butti

Eind van de middag. Ze is nog maar net binnen bij de bso of Luuk van zes verandert van het spontane en altijd goedlachse jongetje in een waar draakje dat zo uit Supernanny gelopen kan zijn. Met enige gêne zie ik hoe hij zijn moeder nauwelijks begroet, terwijl ze enigszins buiten adem probeert te acclimatiseren na een drukke werkdag.

Luuk bouwt met de Lego en heeft van andere kinderen al gehoord dat z’n moeder er is om hem op te halen. Dat levert meteen een frons op z’n gezichtje op. Zijn eerste vraag: ‘Wat ete wuh’. Dan pas gunt hij z’n moeder een eerste blik waardig. Maar ik voel de bui al hangen, het antwoord  zal niet goed zijn ongeacht waar moeder mee komt. Gatver!! Broccoli…. en hij trekt er een overtuigend gezicht vol walging bij. 1- 0 voor de kabouter want de toon is gezet.

Moeder zucht maar wil zich niet laten kennen. Ze heeft alvast het jasje en de tas van haar zoon gepakt en doet nog voorzichtig een poging om het onvermijdelijke af te wenden. ‘Ga je lekker mee naar huis’? De intonatie is vriendelijk maar de glimlach ziet er wat geforceerd uit rond de mondhoeken. ‘Ik wil nog niet.’ Luuk concentreert zich ondertussen weer op het volgende Legoblokje.

Moeder moet nu echt overgaan naar plan B want zoonlief stuurt aan op een confrontatie. Ze nadert hem, kijkt naar de Lego en maakt een compliment over het bouwwerk. ‘Maak even dit stukje af en dan gaan we’. Ze heeft haar tas maar weer even op de grond gezet.

Na tien ein-de-loze minuten besluit Luuk zonder enige haast dat het nu genoeg is en verlaat de Legotafel. Moeder grist de spullen van de grond en terwijl ze de keuken passeren jammert hij: ‘ik heb dorst…ik wil drinken’! Moeder geeft aan dat  dat thuis ook dadelijk wel kan maar inmiddels klinkt er een klagelijk soort van gehuil…’ik hebbbb zoooooonnnnn dorsttttt’…. Moeder zwicht voor zo veel drama en zoon krijgt een bekertje water. En als ze dan eindelijk door de gang lopen richting de uitgang  hoor ik het echoën…’Ik wil echt geen broccoli!!!! Dat ga ik echt niet eten!’

Omslaan in gedrag
Hoe is het toch mogelijk dat een gemakkelijk en meegaand jongetje zo kan omslaan in z’n gedrag als z’n moeder hem komt ophalen? Je maakt het als pm’er vaker mee. Toch is het iets om heel bewust aan te werken omdat een goede afsluiting van een bso-middag en de overdracht naar de eigen ouder een belangrijk moment is. Er kunnen verschillende redenen zijn voor dat gedrag maar het meest komt toch wel voor dat het kind de spanningen van de dag bij degene wil uiten waar hij zich het aller-veiligst bij voelt…de eigen moeder of vader.

Verder heb je ouders die soms weinig oog hebben voor het feit dat een kind zich ook van een bso-groep weer even moeten kunnen losmaken om over te schakelen naar de privé-situatie. En natuurlijk kan de pm’er er ook rekening mee houden door de middag wat af te bouwen. Geen tijdrovende activiteiten meer opstarten aan het eind van de middag is voor de hand liggend. Maar ook een klok in het lokaal voor de klokkijkers helpt al.

En verder wat later op de middag de kinderen even laten weten dat het bijna tijd is. Daarnaast kun je zonder dat je ingrijpt in de aanpak van de ouder, ook je eigen regels met betrekking tot het naar huis gaan aanscherpen en bespreken met de kinderen. Belangrijk is dat je daar met de ouder één lijn in trekt want anders ondermijn je elkaars gezag. En zo blijkt draakje ineens weer dat leuke jongetje te zijn die eigenlijk dat geruzie met z’n moeder ook maar niks vindt.

De vorige keer schreef Jacqueline over hoe je om kan gaan met die kinderen die moeilijke situaties voor de kiezen krijgen of te verwerken hebben gehad. Lees het in de blog Als het er echt op aankomt>>

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.