Blog Romy de Moor – Elk moment is een verrassing

‘Ja schat, ik kom er echt zo aan!’ Ik moet even de baby zijn speen zoeken. Oh jeeh, Sam staat boven op tafel, collega help! Ah nee, Bo zit met zijn hand in zijn poepluier, bah! Trring de bel gaat... de rondleiding is er!

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Wanneer ik weet dat er een rondleiding is probeer ik de groep altijd een beetje op orde te hebben. Niet overal rondslingerende kleding of etensresten, maar gewoon een gezellig groepje dat er uitnodigend uitziet. Natuurlijk snappen ouders wel dat er eten op de grond ligt wanneer je met twaalf kinderen op een groep zit, maar als ik het een beetje kan voorkomen doe ik dit toch liever.

‘Goedemiddag, mijn naam is Romy. Welkom!’ Oh nee, uit mijn ooghoek zie ik Sam boven op tafel staan en uit zijn ooghoeken ondeugend naar mij kijken. ‘Uhm lieve Sam, ga er maar even vanaf he?!’ Ik kijk richting de badkamer waar Loe ingeslopen is toen het hekje even openstond. Ah, ze geeft haar knuffelbeer zwemles (in de wc pot). ‘Dat is niet zo handig moppie’, zeg ik lachend als een boer met kiespijn.

Mijn collega zit op de bank een flesje te geven en de ouders staan op de groep, met een brede lach, alles eens goed te observeren. ‘Het ziet er gezellig uit hoor!’ Ja, het is een gezellig groepje…

‘Op een groep met twaalf verschillende kinderen kun je nu eenmaal nooit van tevoren weten hoe iets zal lopen’

Het lijkt soms wel alsof alles precies anders loopt wanneer het goed zou moeten lopen. Ik hoop altijd maar dat de mensen het begrijpen en ook écht zien hoe fijn het op de groep is. Wanneer kinderen ondeugend durven te zijn, durven te ontdekken en doen, betekend dit alleen maar dat ze zich veilig bij ons voelen! Een goed teken, nietwaar?

Onlangs zei ik tegen mijn collega: ‘Wil jij mij even filmen?’ Regelmatig moet dit gedaan worden. ‘Ja hoor, natuurlijk!’ Seconde één, er valt een kind. Seconde tien, de baas komt luidkeels binnen met de vraag of we een fijn weekend hebben gehad. Minuut twee, er komt een collega vragen naar de Nutrilon. Minuut drie, de baby heeft de camera ontdekt en probeert een selfie te maken… weet je, we doen het morgen nog wel eens!

Op een groep met twaalf verschillende kinderen kun je nu eenmaal nooit van tevoren weten hoe iets zal lopen. Een planning maken kan, maar meestal loopt de dag totaal anders! Elk kind is anders, elk kind heeft aandacht nodig en vraagt dit op een andere manier, en elk kind doet wel eens onverwachte dingen. Dat is nu juist het leuke van dit werk! Kinderen zijn stuk voor stuk fantastisch. Elk moment is een verrassing, en saai is het nooit!


In april is het weer zover, dan worden de jaarlijkse oudergesprekken gevoerd. Iemand vroeg mij laatst : ‘Is dat nou niet doodeng, zo’n gesprek?’ Tsja, met de ene ouder is het makkelijker dan met de andere. Lees de vorige blog van Romy hier


 

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.