Als je langer in de kinderopvang werkt, zijn er zoveel kinderen ‘door je handen’ gegaan. Elk kind met een eigen verhaal. Soms blijft zo’n kind je nog lang bij. Misschien vraag je je af: wat zou er van dit kind geworden zijn? Hebben we het wel goed gedaan? Die verhalen verzamelen we in de serie ‘Kinderen die je bijblijven’.
kinderen die je bijblijven
Kinderen die je bijblijven: ‘Dat leert ze hier wel af’, zei ik nog
Jina is 2 jaar en nieuw op de peutergroep. Ik ben al voor haar gewaarschuwd: als andere kinderen te dicht in Jina’s buurt komen, kan ze heel heftig reageren en soms flink bijten. ‘Dat leert ze hier wel af’, zeg ik, en ik besluit haar goed in de gaten te houden. Maar al na een paar dagen is het raak.
Kinderen die je bijblijven: ‘Hij kent alle haltes uit zijn hoofd’
Oma regelt alles voor peuter Alec: de inschrijving, de kennismaking, het wennen. En ze weet het zeker: haar kleinzoon is hoogbegaafd.
Kinderen die je bijblijven: ‘Evaatje is van mij’
Het leek zo’n normaal gezin bij de intake. Toch had ik iets raars gevoeld. Er is iets met dit gezin, dacht ik. Pappa, mamma, baby Eva… het plaatje klopt, maar er ontbreekt iets. Wat ik miste was de warmte die meestal om jonge ouders heen hangt als ze met hun baby komen. Maar hoe dat kwam, daar kon ik de vinger niet op leggen...
Kinderen die je bijblijven: ‘Het komt door David’
De techniekkamer is nieuw op onze bso. Ik ben blij, ook voor whizzkid David, die hier nu een nieuwe uitdaging heeft: van de oude mobieltjes die hij uit elkaar haalt, wil hij er zelf een bouwen. Twee vrolijke meiden uit groep acht, een tweeling, zijn ook dol op de techniekkamer. Is het de nieuwe uitdaging of is het om David?
Kinderen die je bijblijven: het noodlot van Badú en Amba
Het was een leuk gezin, met twee lieve kinderen. Ze kwamen uit Ghana. Mamma was de spil: zij zorgde voor de kinderen én werkte in de kassen voor het inkomen. Altijd opgewekt. Tot het noodlot toesloeg. Achteraf vraag ik me af hoe ik het zo ver heeft kunnen komen. Ik voel me er nog schuldig over.
Kinderen die je bijblijven: ‘Vanaf dag één verzette hij zich en schopte, vaak letterlijk, overal tegen aan’
‘Het is nu de derde keer dat je iemand hebt geslagen tijdens het buitenspelen. Je blijft de rest van de middag maar binnen, want het lukt jou niet om zonder toezicht buiten te spelen.’ ‘Ik ga écht niet de hele middag binnen zitten!’ ‘Ik ga niet met je in discussie, je blijft nu gewoon hier.’ Ik draai me om en loop naar de keuken. Even later hoor ik een keiharde knal en gerinkel van glas.
Kinderen die je bijblijven: ‘Het leek een doodgewone dag’
Er was die dag niks bijzonders gebeurd. Tot Marlies 's avonds de vader van Danique aan de telefoon krijgt: vanaf de Spoedeisende Hulp. ‘Wat is er gebeurd?’ ‘Dat wil ik juist aan jou vragen’, zegt hij.
Kinderen die je bijblijven: ‘Hoe kan ik dit mannetje redden?’
Het was een spoedplaatsing: Marcello. Een een stevige peuter, haartjes stijf van de gel, in een te klein blauw trainingspak. Het lijkt alsof hij meteen gewend is. Totdat we naar de slaapkamer gaan...
Kinderen die je bijblijven: ‘Ze lag roerloos op de grond en gaf geen kik’
Verhalen uit de praktijk van pedagoog Inge van Rijn. 'Tessy was wel bijzonder rustig voor een baby van zeven maanden. Al na een paar weken begon ik me zorgen te maken. Was ik te pessimistisch?'
Kinderen die je bijblijven: ‘Ze greep hem met twee handen vast, bij z’n keel’
Soms zijn er kinderen waarvan het verhaal nog lang in je hoofd blijft hangen. Zoals Roelof. Pedagoog Inge van Rijn vertelt.
