Blog Monika Katinger – Hulde aan de Nederlandse moeder

Mijn vriendin uit Slowakije stuurde mij een berichtje dat ze zo blij is dat er voor haar nog een oude regeling van toepassing is wat het ingaan van haar pensioen betreft. Die oude regeling houdt in dat hoe meer kinderen een vrouw heeft, hoe eerder ze met pensioen mag gaan. Mijn vriendin Anna heeft vier zonen en kan daardoor al na haar 60ste met pensioen gaan.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Monika Katinger-de TintelTuin.jpg
'Hoe kunnen de verschillen bnnen één Europese Unie zo groot zijn?'

Ik gun het haar van harte, omdat ze naast het grootbrengen van een niet gering aantal kinderen, zeker meer dan gemiddeld het geval is, ook fulltime heeft gewerkt. Want parttime banen zijn er nog steeds niet in mijn geboorteland. Maar Anna kon na de geboorte van elk kind ruim twee jaar thuis blijven. Zo lang is het zwangerschapsverlof in Slowakije. En omdat haar zonen achter elkaar werden geboren, bleef ze bijna negen jaar thuis. Met het behoud van haar baan.

Ja, zo kan je je kind een goede emotionele basis geven, een warm nest thuis. En dat zonder dagelijks gehaast ’s morgens en ’s avonds  als je je kind naar een crèche of naar een oppas moet brengen. Dit zou ik ook elke jonge moeder in Nederland gunnen.

‘Parttime, maar wel doorgaan tot je 67ste!  Of beter gezegd: tot je 67 en 3 maanden bent geworden’

Want als ik aan een Nederlandse moeder denk, zie ik een vrouw met twee kinderen op een fiets en nog een ingeklapte buggy,  ploeterend door weer en wind. Een vrouw die vroeg in de ochtend haar kindje naar een dagverblijf brengt en het kindje laat in de avond ophaalt.  En dan moet er ook nog gekookt worden natuurlijk. Want een warme maaltijd is er niet op een kinderdagverblijf  (uitzonderingen daargelaten ). Godzijdank hoeven de vrouwen het hier niet ‘verplicht’ vijf dagen in de week te doen, want bijna alle vrouwen werken parttime.

Parttime, maar wel doorgaan tot je 67ste!  Of beter gezegd: tot je 67 en 3 maanden bent geworden. En dat binnen één Europese Unie. Hoe kan dit,  vraag ik me soms af. Waar staat die Unie eigenlijk voor,  wat voor garanties of voordelen gaan ermee gepaard? Zou deze kwestie ooit door iemand opgepakt worden? Zouden deze grote verschillen enigszins gelijkgetrokken kunnen worden? Tja, de tijd zal het leren.

De vorige keer schreef Monika een blog over het leukethema op haar groep: beroepen. En hoe ouders van de kinderen uit haar groep over hun werk kwamen vertellen. Een groot succes! Lees deze blog van Monika hier

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.