Niet alleen in je eigen tijd, óók op de werkvloer kun je geëmotioneerd raken – of je nou verdrietig of boos wordt. De grote vraag is dan: toon je je emoties op de werkvloer en op de groep? Is het oké om dat te doen? En hoe doe je dit op een goede manier?

Kinderen zijn vanaf hun geboorte volwaardige mensen. Dat vraagt om een respectvolle benaderingswijze en inrichting van de ruimte, waarbij kinderen zoveel mogelijk vrij worden gelaten, vanuit het vertrouwen dat een mens van nature de behoefte heeft om tot ontwikkeling te komen. We nemen een kijkje bij de eerste Sudbury Kinderopvang van Nederland.

In bijna elke groep zit er wel één: een kind dat er net wat vaker alleen bij staat. Terwijl anderen elkaar moeiteloos opzoeken, lijkt dit kind niet goed te weten hoe het moet meespelen of aansluiting vinden. Als pedagogisch professional kun je deze kinderen daarin begeleiden. Dat helpt niet alleen om het spelplezier te vergroten, maar is ook belangrijk voor hun zelfvertrouwen en sociaal-emotionele ontwikkeling.

Als leerkracht in groep 2 maakte kindercoach Linda Walinga plakboeken van de tekeningen van al ‘haar' kinderen. Ze raakte gefascineerd door wat kindertekeningen konden vertelden en besloot de opleiding voor Creatieve Communicatie te doen. ‘Jonge kinderen zetten hun hele onderbewuste op papier. Als je daarmee kunt communiceren, heb je goud in handen.'

In deze serie duiken we dieper in de ontwikkelingsfases van kinderen: van baby tot puber. We beginnen met aandacht voor baby's van 0 tot 1 jaar. Wat kenmerkt hun ontwikkeling en hoe kun jij deze jongste kindjes het beste ondersteunen op de groep?

Een peuter die enthousiast pagina's uit een boekje rukt, of een kleuter die zonder aarzelen een poot van de beer trekt of stiften doormidden breekt. Sommige kinderen lijken weinig voorzichtig met materialen om te gaan. Dat voelt soms frustrerend. Maar is het eigenlijk niet gewoon een ontdekfase? Wanneer is het tijd om kinderen te leren zorgvuldiger met spullen om te gaan, en wanneer moet je ze juist de ruimte geven?