‘BHV vaak niet op orde’ | BIO-maatregel tóch verlengd | De Kwaliteitsmonitor: doe jij al mee? | Zorgenkinderen: ‘Die term klopt niet’ | Overgang en werk: ‘Herken de klachten’ | Op de cover: Patrick Burkx-Elderkamp | 7 tips tegen pesten op het werk
Moe, slecht slapen, vergeetachtigheid, angst, stemmingswisselingen. Het zijn symptomen waar veel vrouwen met enige regelmaat mee te maken krijgen. Om me heen hoor ik het van zowel vriendinnen als collega's.
Gebruik jij ook bewust geen verkleinwoordjes tegen de kinderen op je groep? Volgens hoogleraar psycholinguïstiek Frank Wijnen is dat helemaal niet nodig. ‘Ze horen bij onze taal.'
Minister Thierry Aartsen van Werk en Participatie heeft onlangs de verruimde BIO-regeling met 2 jaar verlengd. Dat betekent dat ook de komende jaren de helft van de medewerkers op een kinderopvanglocatie mag bestaan uit beroepskrachten in opleiding (BIO's). Brancheorganisaties en vakbonden reageren geschokt: ‘De BIO-maatregel wordt verkocht als oplossing voor het personeelstekort, maar het tegenovergestelde gebeurt: de werkdruk stijgt en medewerkers vertrekken massaal.'
‘Ik hou mijn spreekbeurt over Bzzzonder omdat mijn tante een verstandelijke beperking heeft en mijn moeder daar werkt.'
Patrick Burkx-Elderkamp werkt bij KindeRdam kinderopvang. Hij is locatiemanager van IKC De Nieuwe Haven (drie dagopvanggroepen, een bso en twee peuterspeelgroepen) en de flexpool Rotterdam-Zuid.
Bij Aquaport in park Quelderduyn in Den Helder kunnen 8plus-kinderen zich uitleven met suppen, kanoën, hutten bouwen, vissen en 3D-printen. De kersverse bso is nog volop in ontwikkeling. Binnenkort heeft elk ‘lab' zijn eigen, vaste plek in het park. ‘Kinderen komen hier barstensvol ideeën binnen.'
Pesten op de werkvloer kan een serieus probleem worden. Uit een Recent CNV-onderzoek blijkt dat ruim een kwart van alle werkenden in Nederland weleens door een collega is gepest. Het kan variëren van openlijk schelden tot subtiel buitensluiten. Dit raakt niet alleen de persoon zelf, maar ook de sfeer en samenwerking binnen het team.
Dit is deel 3 in de serie over verandermanagement. Dit keer hebben we het over eigenaarschap van teams. Oftewel: hoe zorg je ervoor dat na een beleidsverandering de teams zich hier ook verantwoordelijk voor voelen? Wat zijn de do's en dont's voor managers om het beste uit hun team te halen? Hoogleraar en psycholoog Aukje Nauta geeft uitleg.
In de aanloop naar de Wet kinderopvang in 2005 was BOinK ongeveer de enige partij die het een goed idee vond dat de GGD de inspectie ging uitvoeren. Werkgevers wilden graag een landelijke toezichthouder, want die zou meer uniform opereren.
De Landelijke Kwaliteitsmonitor Kinderopvang (LKK) brengt al sinds 2017 jaarlijks in kaart hoe het met de kwaliteit in de sector gesteld is. Deze keer is het onderzoek vernieuwd. Onder andere omdat er meer organisaties benaderd worden. Waarom is het belangrijk om mee te doen en hoe komt het dat deelname helemaal niet verplicht is?
'Als bedrijfsartsen meer bekend zijn met overgangsklachten, kan dat langdurige uitval voorkomen'. Dat zegt overgangsconsulent Jolanda Hoogeland. Ze schreef mee aan de nieuwe richtlijn Overgang en werk van de beroepsvereniging van bedrijfsartsen (NVAB). Die bekendheid is nodig, want van de circa 1,8 miljoen vrouwen in de levensfase van de overgang, heeft ongeveer 80 procent overgangs-gerelateerde klachten. ‘Bedrijfsartsen moeten deze klachten herkennen en erkennen als oorzaak van verminderd werkvermogen en ziekteverzuim.'
‘Ik ben blij dat je belt', zegt huisarts Bernard Leenstra aan de telefoon. Hij klinkt enthousiast, maar is ook ernstig. Want hij vindt dat de bedrijfshulpverlening (BHV) in de kinderopvang vaak niet op orde is. En ook de kinder-EHBO kan beter. ‘Veel kinderopvangorganisaties denken trouwens dat EHBO en BHV grotendeels hetzelfde zijn. Dat klopt niet. Eerste hulp houdt zich met de kinderen bezig. Maar wie zorgt dat er niemand staat te filmen bij een incident? En wie belt de ouders?'
Hoe zorg je dat kwaliteit in de kinderopvang zichtbaar wordt vóórdat er iets misgaat? Die vraag staat centraal voor Katinka Walhout van KwaliteitWijzer. Zij pleit voor een stelsel waarin toezicht in de kinderopvang en kwaliteitsontwikkeling hand in hand gaan. ‘Wat mij in discussies over incidenten in de kinderopvang altijd raakt, is dat het toezicht vooral achteruit kijkt en daardoor vaak reactief is.'
Als directeur, eigenaar en leidinggevende in de kinderopvang word je dagelijks geconfronteerd met de vreugde die dit werk met zich meebrengt. Maar soms brengt het leven ons ook onverwachte en moeilijke momenten…
Anja Booi is kritisch op de term ‘zorgkinderen'. Die term legt het probleem volgens haar voornamelijk bij het kind, terwijl de infrastructuur rondom de sector tekortschiet. Als stafpedagoog bij Kinderopvang SKR in Ridderkerk ziet ze dagelijks wat er misgaat wanneer het probleem bij het kind wordt gelegd, zonder te kijken naar het systeem. In dit interview vertelt ze waarom taal ertoe doet, wat er structureel veranderd moet worden en hoe zij vanuit haar eigen organisatie probeert het verschil te maken. Een gesprek over taal, systeemfalen en wat er écht nodig is voor kinderen.
Hoe voelt de pedagogisch professional zich in haar/zijn werk? En wat draagt bij aan het welzijn van deze professionals? Het korte antwoord: teambinding. Dus meer teamuitjes, verjaardagen, teamgesprekken en samenwerken met ouders. Want dat zorgt voor verbondenheid en dan kun je samen beter tegenslagen aan. Aldus Bodine Romijn en Pauline Slot (Universiteit Utrecht), die onderzoek deden naar het professioneel welzijn van pp'ers.
In elk nummer bespreekt Ruben Fukkink een recent onderzoek voor en over de kinderopvang. Deze keer de IELS-test voor kleuters.
Dit boek van Betsy van der Grift geeft een grondige analyse van inclusieve kinderopvang.

