In Bij mij op de groep vertellen pedagogisch professionals over hun werk en over hun team. Carlien Bokhorst (55) werkt bij antroposofische kinderopvang Het Kleine Huis in Amsterdam. ‘Samen op de groep staan heeft iets weg van een huwelijk: het helpt om persoonlijk en liefdevol tegen elkaar te zijn.'

Als je twee kinderen hebt is er altijd een de dommere, de snellere, de grappigste en vaak ook zelfs de mooiste. Als je alle menselijke eigenschappen naast elkaar zet, heeft het ene kind daar – in verhouding tot zijn of haar broertje of zusje – altijd iets meer of minder van dan de andere. Daar helpt letterlijk geen lieve moeder aan.

Wie denkt dat werken met kinderen makkelijk is, heeft het mis. Natuurlijk, kinderen zijn hartstikke leuk en als mede-opvoeder heb je een verantwoordelijke baan. Maar het werken in de kinderopvang kan fysiek en mentaal ook veel van je vergen. Expertisecentrum Kinderopvang Werkt! heeft een aantal tips op een rij gezet om fris en fit te blijven; binnen én buiten je werk.

‘Zo. Wij zijn er ook. Eindelijk', zucht de moeder van Lisa. Ze heeft Max en Lisa naar Het Hummeltje gebracht. ‘We moesten echt haasten', vertelt ze aan juf Chaima.

Het ervaren van autonomie is een basisbehoefte van kinderen. Ze hebben het nodig om zich goed te ontwikkelen, is de visie die (gelukkig) steeds meer terrein wint binnen de kinderopvang. Passen grondboxen nog wel bij deze visie? ‘Toch wel', zegt Esther Steinebach, coach en trainer in de kinderopvang. ‘Ga zelf eens op de grond liggen en ervaar hoe het voelt als volwassenen over je heen stappen en aan je haren plukken. Voel je je dan veilig?'

De zon schijnt fel en dat maakt deze winterdag een stuk aangenamer. Op de stoep koeren twee duiven, 200 meter verderop heeft het Rijksmuseum net haar deuren geopend, klaar voor een nieuwe stroom bezoekers, en in de hal van kinderopvang Willemientje maken de peuters zich klaar voor een uitje naar de Ten Katemarkt in Amsterdam Oud-West. Vandaag kijken we binnen bij een kleinschalige, ‘dorpse' kinderopvanglocatie, midden in onze bruisende hoofdstad.

‘Opa in Australië haalt per ongeluk verkeerde baby op bij de opvang.' Dit bericht haalde afgelopen zomer het wereldnieuws. Zoiets wil je als pedagogisch professional natuurlijk te allen tijde voorkomen. Maar toch, het is soms ook gewoon lastig om al die namen en gezichten te herkennen. Vooral als je net op een nieuwe groep bent gestart. Welke trucjes helpen je hierbij? En hoe onthoud je welke (groot)ouder bij welk kind hoort?