Blog Romy de Moor – Kind laten wachten

In hoeverre kun je kinderen laten wachten? Ik vind het een lastig puntje. Soms heb ik het idee dat ik erin doorsla, maar wanneer ik het een beetje probeer los te laten voelt het toch niet goed.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Ik zie het zo vaak gebeuren. Pedagogisch medewerkers zijn aan het kletsen over het weekend en de kinderen zitten aan tafel te roepen om aandacht. Soms letterlijk, en soms door steeds drukker te worden en steeds iets harder te praten. Is het normaal dat kinderen moeten wachten? Mijn mening is dat kinderen soms best even kunnen wachten, bijvoorbeeld wanneer ik bezig ben met iets belangrijks of net een ander kindje aan het helpen ben, maar gezellig praten over het weekend of over “hoe we de groep eens zullen gaan veranderen” is toch niet iets heel belangrijks…

Wanneer we aan tafel zitten en een gesprek voeren sámen met de kinderen, merk ik dat er veel meer rust is dan wanneer we alleen een gesprek voeren met elkaar.

Onlangs zag ik het gebeuren, twee medewerkers waren aan het kletsen over van alles en nog wat, Jan ging, nadat hij klaar was met eten, van tafel af en kreeg hier commentaar op van de medewerkers. We zaten immers nog allemaal te eten. Vind jij het niet begrijpelijk dat Jan, een jongetje van 2,5, niet meer aan tafel wíl en kán zitten wanneer hij klaar is met eten en er totaal geen plezier voor hem is aan tafel?

‘Het is belangrijk dat je de behoefte van een kind ziet’

Noa zat ook aan tafel. Ze zat gezellig te kletsen met haar buurvrouw. Nadat haar tweede broodje op was riep ze: “Ik wil nog een broodje, IK WIL NOG EEN BROODJE, IK WIL NOG EEN BROODJEEEEEE”. De medewerker zei haar dat ze haar had gehoord en dat ze zo nog een broodje zou krijgen. Ze was nu net even een broodje voor een ander kindje aan het smeren.

Het is belangrijk dat je de behoefte van een kind ziet. Dat je een contactinitiatief signaleert en bevestigt. Dit hoeft niet een letterlijk contact initiatief te zijn. Wanneer je goed observeert kun je zien waar een kind naar vraagt en waar het op dat moment behoefte aan heeft. Soms is het een simpel broodje, en soms is dat net even dat gezellige kletsmomentje met elkaar aan tafel.


In haar vorige blog schreef Romy over kindermishandeling. ‘Onlangs hadden wij het in een werkoverleg over mishandeling. Uit onderzoek is gebleken dat er op elke groep wel een kindje zit dat mishandeld wordt. Daar schrok ik van!’ Lees deze blog hier


 

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.