Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Naughty chair van 'Supernanny' leidt tot discussie

De komst van de Britse supernanny Jo Frost naar Nederland is niet onopgemerkt gebleven. Haar programma, waarin ze ouders met opvoedproblemen helpt, trok ruim een miljoen kijkers. Maar al tijdens de uitzending ontstond er op Twitter een actiegroep #StopJoFrost. Bekende pedagogen sloten zich bij dit initiatief aan. Zij trekken de methoden van Frost ernstig in twijfel.
<p>'We weten uit onderzoek dat straffen en time-outs inzetten op de langere termijn schadelijke gevolgen heeft. Ook voor de band tussen ouder en kind', zeggen tegenstanders van supernanny Jo Frost.</p>
'We weten uit onderzoek dat straffen en time-outs inzetten op de langere termijn schadelijke gevolgen heeft. Ook voor de band tussen ouder en kind', zeggen tegenstanders van supernanny Jo Frost. - Foto: AFP

Frost is al langere tijd te zien op de Nederlandse televisie. Een bekende methode van haar is de naughty chair: kinderen die zich niet gedragen moeten in hun eentje tot bezinning komen. Dat gebeurt al met kinderen van 2 jaar. Als kinderen zich gedragen, worden zij juist beloond.

Straffen

Kinderpsycholoog Tischa Neve is één van de tegenstanders van de methode van Frost. In het Algemeen Dagblad legt ze uit waarom. 'We weten uit onderzoek dat straffen en het inzetten van time outs op de langere termijn schadelijke gevolgen hebben. Ook voor de band tussen ouder en kind.' Orthopedagoog Mariëlle Beckers sluit zich bij de kritiek aan. 'Als het kind huilt, moet je het volgens Jo Frost negeren. Terwijl het zijn ouders dan juist hard nodig heeft. Liefde en begrip moeten de basis vormen van de opvoeding. Binnen duidelijke kaders.'

False self

Ook ontwikkelingspsycholoog Steven Pont besteedde in zijn column voor het Parool aandacht aan de methode van Jo Frost. Hij noemt de naughty chair-methode een tijdelijke terugtrekking van de liefde van ouders. Pont vreest dat deze methode kan leiden tot een zogeheten false self door het kind. Dat betekent dat kinderen gedrag gaan vertonen dat niet bij hun emotie past. 'Als je als kind boos bent, maar je mag het niet laten zien, creëer je langzaamaan zo'n false self. Je wordt een vriendelijk jongetje dat van binnen eigenlijk boos is, om zo de liefde van je ouders niet te verspelen.'

Ouders onzeker

De eerste uitzending van Jo Frost On Tour trok maar liefst 1,2 miljoen kijkers. Neve en Beckers weten dat veel ouders onzeker zijn over de opvoeding en vrezen dat straffen en belonen een trend gaat worden. Ook vragen de twee zich af wat de soms heftige beelden van slaande moeders doet met een gezin op de langere termijn. RTL laat het AD weten de kritiek niet terecht te vinden. Zij leggen uit dat er veel voor- en nazorg is voor de gezinnen die aan het programma meedoen en dat Jo Frost een zeer deskundig opvoedexpert is.

Filmpje

In onderstaand filmpje, opgenomen bij een Amerikaans gezin, wordt Skyler naar de nauthy chair gestuurd op aanraden van Jo Frost. Als je dit filmpje ziet, wat vind jij van deze oplossing? Reageer op de poll onder het filmpje of laat onderaan het artikel een uitgebreide reactie achter.

Marianne Velsink

7 reacties

  • B. O. B. op de Orion

    Reality-Televisie? Kijken mensen dat nog? Wat zeg je, ze nemen het serieus? Achja, ik herinner me het weer:

    'Never underestimate the power of very stupid people in large groups'.

    Ik heb het programma gekeken en zie veel overeenkomsten met een ander tv-programma, waarin honden worden afgericht. De baasjes waren niet zo slim en niet in staat hun hond goed op te voeden. 'Expert' komt op bezoek en richt het kind... sorry, de hond in enkele contactmomenten af. Middelen zijn: (fysiek) machtsvertoon, straffen en belonen. Tijdens een aflevering worden veel beelden en zinnen telkens herhaald.
    Als het programma is afgelopen vegen de kijkers met de mouw het kwijl van hun kin.

  • W.D. de Boer

    Sinds Jo Frost in Nederland op tv te zien is groeit het aantal naughty chairs in de kinderopvang. Ik geef al jaren les aan de opleiding voor pedagogisch medewerkers kinderopvang en vind het onvoorstelbaar om te zien dat deze methode in de kinderopvang wordt toegepast. De situaties waarin Jo Frost aan het werk is zijn volledig uit de hand gelopen situaties. Ik denk (hoop) nog steeds dat de situaties in de kinderopvang NIET uit de hand gelopen zijn en dat je daar dus kinderen op een respectvolle manier kunt begeleiden. Laat de psychologielessen toch aan de pedagogisch werkers duidelijk maken wat kinderen op welke leeftijd kunnen begrijpen: hopelijk worden dan meteen deze methodes meteen afgeschaft. Recent voorbeeld uit de praktijk: kind van 2 jaar wil haar knuffeltje vasthouden als de groep gaat fruiteten. De regel is: nu moeten de knuffels in de kast. Waarom? Omdat het regel is en omdat andere kindjes dat ook doen. Die 2 redenen worden aan de 2 jarige uitgelegd. Het kind wil toch haar knuffel vasthouden. Wat doet de leidster? Pakt het knuffeltje af en legt het in de kast. Wat doet het kind? Begint heftig te huilen en te brullen, slaat om zich heen, raakt daarbij een ander kind. Wat doet de leidster? Ze pakt het kind, zet het op de nadenkstoel. Als het kind (wonderlijk genoeg) na een poosje is gekalmeerd mag het terugkomen, moet sorry zeggen tegen het andere kindje. Welke pedagogische visie wordt hier gevolgd? De visie: kinderen moeten zich aan de regels houden.

  • J Van Alten

    Nederland heeft weer iets om over te zeiken. Zet die pedagogen en betweters zelf af en toe eens op de nauhty chair. Kinderen ontsporen als ze geen liefdevolle en consequente aanpak krijgen. Terug naar de jaren 50 hoeft niet. Ergens tussenin lijkt me prima!

  • Linda Sirach

    Balans is belangrijk maar nu slaat de maatschappij flink door naar de verkeerde kant. Wat een mentaliteitsverandering ondergaan de kinderen. Waar dit aan ligt kan niemand vaststellen wat ik zelf wel vast kan stellen dat de kinderen de vrijheid die ze nu krijgen NIET aankunnen.
    Het respect is ver te zoeken zie Skyler haar moeder slaan. Dit is respectloos en dan kunnen ze zeggen dat doet een kind om tot moeder door te dringen pure ONZIN.
    De kinderen moeten grenzen leren zo niet dan is er straks geen houden meer aan. Jo Frost keep going.

  • Sanna van Tets

    Ik ben ook voor de balans. Een goed uitgevoerde (lees: rustige en respectvol gecommuniceerde) time out kan voor zowel het kind áls de ouder soms even goed zijn. Wanneer je kunt ingrijpen met een time out vóór de stoppen doorslaan bij ouder of kind (of allebei) geef je allebei een beetje lucht en ruimte om alles te kunnen laten bezinken en eventueel te overdenken.

    Waar ik in mijn werk al jaren tegen aan loop is het continue 'geleuter'.... Een kind vraagt grenzen. Die kunnen we ze ook op een liefdevolle manier geven zonder ellenlange discussies. Hoe heette dat boek ook al weer? 'En als we nou gewoon weer eens gingen opvoeden?'...

    Jo Frost is uiteraard niet DE oplossing. Niemand heeft alle wijsheid in pacht. En dat geldt voor ons allen. Ik vind haar programma's inspirerend. Dat betekent niet dat iedereen het maar klakkeloos moet kopieren.

    Kinderen mogen op een respectvolle manier leren dat gedrag consequenties heeft. Dat mis ik in veel kinderdagverblijven en BSO's vandaag de dag.

  • CCW Overgaauw

    Ik ben gastouder en pedagogisch medewerker en vind deze benadering niet helpt. Het is breken, niet opvoeden. Opvoeden is voor mij dat een kind leert zichzelf te vermaken, van zichzelf te houden. Tevreden te zijn. Dit meisje wordt alleen maar hysterischer, ziet geen verband tussen haar vraag om aandacht en de straf. Rent weg, is bang en wordt gevangen. Een onveilig gevoel ontstaat. Ze leert een woordje zeggen zonder de betekenis te voelen en wordt inderdaad getraind. Ik hecht veel waarde aan natural parenting. Zo'n aanpak past daar absoluut niet bij.

  • E.s. Korkmaz-Kok

    Ik denk wel dat je een balans moet vinden tussen praten en straffen en belonen. Ik vind persoonlijk dat de kinderen van nu ronduit brutaal en asociaal zijn. Een kind moet ook leren dat sommige acties gevolgen hebben. Dat is in het volwassen leven ook. Ik ben een gastouder van 30 en ik hoefde het vroeger niet te proberen om zo'n grote mond te hebben zoals veel kinderen nu. Ik ben nooit geslagen ofzo, maar evengoed wist ik dat bepaalde acties consequenties hadden.

Of registreer je om te kunnen reageren.