Eindelijk ben ik er weer aan toe gekomen - aan de videocolleges. Ik was zo blij dat ik de mogelijkheid had gekregen om deze colleges te kunnen volgen. Ik voelde me weer studente. Maar ondertussen ben ik dus een "echte" studente geworden. Ik volg een hbo-studie pedagogiek. En daar gaat ontzettend veel van mijn tijd in zitten.

Het grote voordeel van deze videocolleges was het feit dat ik ze kon volgen op het tijdstip dat mij het beste uitkwam. Ik hoefde nergens naar toe te gaan. Ik kon rustig achter mijn computer zitten, naar de uitleg te luisteren en naar de opgenomen filmpjes te kijken.

In het 23ste college ging het over de omgang met ouders. Zeer belangrijk natuurlijk. Want wat blijkt het speerpunt te zijn? Juist: de communicatie. Daar staat en valt alles mee. Duidelijkheid bieden, niet steeds om het probleem heen te draaien - dat is o.a. heel belangrijk. Verder is me opgevallen dat ouders gevoelig zijn voor het uitstralen van kennis van de leidsters. Dit beseffen de leidsters soms niet, vind ik.
Er goed opletten of de emotiegrens van de ander in het gesprek niet wordt overgestoken - want dan luistert die ander niet meer naar de informatie. Hier wil ik extra aandacht aan besteden.

In het 24ste college werd samenwerken met collega's besproken, groepsdynamica, en de fases welke te ontdekken zijn in de ontwikkeling van elk team. Want voordat het team de hoogste ontwikkelingsfase bereikt - "de volwassenheidsfase", in welke er genoeg onderling vertrouwen en veiligheid is en wanneer er al gedelegeerd kan worden en de teamleider een stapje terug kan doen - moet er eerst van alles gebeuren wat de teamvorming betreft. Het ontstaan van de teamcultuur, het vormen van eilandjes, de taken van de teamleider komen ook aan bod in dit college.

Het laatste, 25ste videocollege bestaat uit een interview met de projectleidster van Het Landelijk Curriculum Kinderopvang, met de universitaire pedagoge Elly Singer. Ik heb Elly Singer gezien en gehoord op het landelijke congres van het vakblad Kinderopvang . Ik heb ook deelgenomen aan een paar bijeenkomsten over het curriculum waar Elly Singer aanwezig was.
In het interview met Steven Pont vertelt Elly Singer enthousiast over het totstandkomen van het curriculum, over de belangrijkste onderdelen ervan, over de waarde ervan voor de pedagogische medewerkers in de kinderopvang. Alle ons omringende landen hadden al zo'n curriculum, het werd echt de tijd dat Nederland ook zijn eigen curriculum heeft gekregen.
Ik vind het persoonlijk een fantastische initiatief en ik ben er echt trots op dat wij - de medewerkers in de kinderopvang - op een goede theoretische basis kunnen terugvallen en er leuke praktische voorbeelden in kunnen vinden.

Zo, alle 25 colleges heb ik doorgelopen, alles is afgerond. Ik vond het een verrijking. Als het aan mij lag zou ik de colleges op een of een andere manier in de opleidingen van jonge leidsters integreren of er een gebruik van gaan maken op de studiedagen in de kinderopvangorganisaties.
De manier waarop Steven Pont de uitleg geeft vind ik duidelijk en overzichtelijk. En de reacties van de pedagogische medewerkers op verschillende onderwerpen verlevendigen de colleges. De onderwerpen spreken me aan.
Dus: het was absoluut de moeite waard om deze colleges te volgen. Bedankt het blad Kinderopvang, bedankt de Kinderopvangacademie, bedankt Steven Pont!

Zoals ik al eerder heb geschreven beschouw ik mezelf als een eeuwige studente. Zoveel mogelijk volg ik nieuwe ontwikkelingen in de kinderopvang, graag ga ik naar workshops en symposia, denk ik over de vervolgstudie na. En in deze periode volg ik dus de videocolleges. Inmiddels heb ik al vijf videocolleges gevolgd en nog steeds ben ik erg enthousiast!

Het derde college over de drie pedagogen - Korczak, Freinet en Montessori - heb ik al een tijdje geleden gevolgd. Ik houd ervan om met de ideeën van pedagogen en wetenschappers geconfronteerd te worden, erover denken, aansluiting in de praktijk zoeken.
Het recht hebben op vandaag en het recht hebben om te zijn zoals het kind al is - dit zijn de twee van de drie rechten van het kind volgens Korczak die mij erg aanspreken.
Maria Montessori heeft al lang gelden mijn "hart gestolen", daarom heb ik destijds voor mijn zoon de Montessori basisschool gekozen. Het is zo makkelijk om door een gevoelige periode van het kind heen te gaan, niet beseffen wat er op het moment essentieel is voor het kind. En ja, ordening. Ook zoiets vanzelfsprekend, maar o, zo belangrijk voor het gevoel van veiligheid van een kind.

Het gesprek van Steven Pont met professor Tavecchio was voor mij een verdieping van de vier belangrijke ontwikkelingsaspecten van professor Riksen Walraven. Dit is het centrale thema van het vierde college. Ik dacht meteen - jammer dat ik naar dit gesprek niet kon luisteren voordat er op ons kinderdagverblijf interne en externe audit werd gehouden. Zo helder uitgelegd.

Heel interessant vond ik het vijfde college: sociale ontwikkeling. Dat de kinderen al na een paar dagen na hun geboorte een extra antennetje hebben voor stemmen en gezichten en dus al op een heel vroege leeftijd ingesteld zijn op menselijk contact - dat beseffen we vaak niet, denk ik.
Dat de thuissituatie te beschermend en te lief is voor het kind - wat de sociale ontwikkeling betreft - beseffen heel veel mensen ook nog steeds niet. De groep, de omgang met de leeftijdsgenootjes is onmisbaar als het om het aanleren van echte sociale vaardigheden gaat. En daar is kinderopvang natuurlijk bij uitstek voor geschikt.
Ik vind het ook prettig dat ik de termen als "social referencing" en "internalisering" leer, dat draagt zeker bij aan mijn deskundigheid.

Stimulerend vind ik een soort teamopdracht aan het eind van de colleges: Steven Pont geeft een tip, een thema, een aspect dat met andere collega's besproken zou kunnen worden. Het zijn prima "oefen-cases" voor themabijeenkomsten, workshops, vergaderingen. Ik ga er over nadenken hoe ik het op mijn werk onder de aandacht zou kunnen brengen.